Ελευθερία επιλογής

0
713

«Ας μη βασιλεύη λοιπόν η αμαρτία εν τω θνητώ υμών σώματι, ώστε κατά τας επιθυμίας αυτού να υπακούητε εις αυτήν, μηδέ παριστάνετε τα μέλη σας όπλα αδικίας εις την αμαρτίαν, αλλά παραστήσατε εαυτούς εις τον Θεόν ως ζώντας εκ νεκρών, και τα μέλη σας όπλα δικαιοσύνης εις τον Θεόν. Διότι η αμαρτία δεν θέλει σας κυριεύσει· επειδή δεν είσθε υπό νόμον, αλλ” υπό χάριν.» (Ρωμαίους 6:12-14)

Κάποιος ρώτησε: Γιατί η παρακοή του Αδάμ και της Εύας ήταν τόσο σοβαρό γεγονός, που ο Θεός τους φέρθηκε τόσο αυστηρά και τους έδιωξε από τον Παράδεισο; Μήπως εμείς σήμερα δεν διαπράττουμε πολύ χειρότερα; Μέρος της απάντησης μπορεί να είναι και τα εξής: Ο Αδάμ και η Εύα βρίσκονταν σε τέλεια ελευθερία υπακοής, χωρίς φορτίο προηγούμενων αμαρτιών. Δεν υπήρχαν πίσω τους αμαρτωλοί πρόγονοι ούτε γύρω τους αμαρτωλό περιβάλλον. Ακόμη, υπήρχαν αμαρτίες που εκ των προτέρων δεν μπορούσαν να τις διαπράξουν. Για παράδειγμα, δεν μπορούσαν να διαπράξουν μοιχεία, κλοπή ή να ζηλέψουν κάποιον άλλο συνάνθρωπό τους. Επίσης δεν γινόταν να παραβούν την εντολή «τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου». Όμως η ουσία της αμαρτίας ήταν σ’ αυτό: επανάσταση εναντίον του Θεού. Στην κρίσιμη στιγμή της επιλογής, εκείνοι διάλεξαν να εναντιωθούν στον Θεό και να πάνε με το μέρος του εχθρού Του. Τα μέλη τους έγιναν «όπλα αδικίας στην αμαρτία». Όποιος πιστεύει στον Ιησού Χριστό, πεθαίνει μαζί Του στο Σταυρό δια της πίστεως. Και κατόπιν, νεκρός για την αμαρτία, παρουσιάζει τον εαυτό του στον Θεό και τον θέτει στην διάθεσή Του, με διάθεση απόλυτης υποταγής και υπακοής. Αυτή η συμπεριφορά είναι το άκρο αντίθετο αυτής των πρωτόπλαστων. Ο εχθρός ντροπιάζεται και ο Θεός δοξάζεται.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΠαραλογισμοί
Επόμενο άρθροΗ πιστή γιαγιά

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ