Έχουμε αδέλφια!

0
254

«Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε και ούτως εκπληρώσατε τον νόμο του Χριστού.» (Γαλάτας 6:2)

Άκουσα δυο περιστατικά, που αφορούσαν και τα δυο οικογένειες χριστιανικές, μα πολύ διαφορετικές. Η πρώτη οικογένεια δοκιμαζόταν σκληρά. Η μητέρα στο κρεβάτι με ακατάσχετη αιμορραγία, ο πατέρας στο νοσοκομείο με έμφραγμα. Στο σπίτι τρία παιδιά, το μικρότερο εφτά χρονών. Ποιος θα τα φρόντιζε; Κανένα πρόβλημα. Τα πνευματικά αδέλφια. Τα έπλεναν, τους μαγείρευαν, τα διάβαζαν. Όλη μέρα αδελφοί και αδελφές μπαινόβγαιναν στο σπίτι κι ο καθένας φρόντιζε ό,τι μπορούσε. Τότε δόξασα τον Θεό. Η δεύτερη οικογένεια περνούσε κι αυτή μεγάλη στενοχώρια. Οξύ οικονομικό πρόβλημα, ο πατέρας να παλεύει σε μια διπλανή επαρχιακή πόλη, με απολαβές ελάχιστες. Μια μέρα η μάννα αρρώστησε με μια άσχημη γρίπη με σαράντα πυρετό. Γιαγιάδες δεν είχαν να τους συνδράμουν. Και τα δυο παιδιά δεν πήγαν στο σχολείο, γιατί ήταν μακριά και δεν υπήρχε κανείς να τα πάει και να τα γυρίσει. Και τότε αναρωτήθηκα: «Αδελφούς δεν έχουν να τους βοηθήσουν;». Αδελφέ μου, ας απαντήσουμε ειλικρινά, έχουμε αδέλφια «εν Χριστώ;». Κι αν έχουμε, τα υπολογίζουμε για αδέλφια; Καθόμαστε δίπλα-δίπλα, αγαπάμε, καθώς λέμε, τον ίδιο Κύριο, κι είμαστε ξένοι; Δεν ξέρουν τον πόνο μας, τη ζωή μας, τα του οίκου μας; Μήπως τους κρατάμε σε απόσταση; Μα είναι οι συγκληρονόμοι της βασιλείας Του, είμαστε ένα δια του Πνεύματος. Ο Κύριος θέλει να αλλάξουμε. Να πονάμε με τ’ αδέλφια, να χαιρόμαστε με τ’ αδέλφια, να τα στηρίζουμε και να μας στηρίζουν δια της πίστεως.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ