Και για τις μύγες

0
170

«λαλούντες μεταξύ σας με ψαλμούς και ύμνους και ωδάς πνευματικάς, άδοντες και ψάλλοντες εν τη καρδία υμών εις τον Κύριον, ευχαριστούντες πάντοτε υπέρ πάντων εις τον Θεόν και Πατέρα εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, υποτασσόμενοι εις αλλήλους εν φόβω Θεού.» (Εφεσίους 5:19-21)

Οι μύγες, αυτά τα σιχαμερά και ενοχλητικά έντομα, είναι μάλλον πιο χρήσιμα απ’ ότι φανταζόμαστε Στο Κολοράντο της Βόρειας Αμερικής οι ερευνητές πασπάλισαν με έντονα χρώματα κάποιες κοινές μύγες μιας συγκεκριμένης οικογένειας, ώστε να τις εντοπίζουν εύκολα. Μετά από παρακολούθηση της καθημερινής τους δραστηριότητας, οι ειδικοί εξεπλάγησαν όταν ανακάλυψαν πως οι μύγες είναι πιο σημαντικοί επικονιαστές από τις μέλισσες και πως περιφέρονταν σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις από τις τελευταίες. Μερικών μάλιστα λουλουδιών η επιβίωση εξαρτάται αποκλειστικά από τις μύγες. Μια μύγα την οποία εξέτασαν οι βιολόγοι είχε στο σώμα της κολλημένους 1200 κόκκους γύρης! Με πόση ευκολία δεν έχουμε συλλάβει τους εαυτούς μας να καταλήγουν, πως αυτό στη φύση είναι περιττό, το άλλο μοιάζει άχρηστο, γιατί άραγε ο Θεός το έφτιαξε έτσι; Αν δεν το πιστέψουμε πως όλα μέσα από τα χέρια του Θεού πλάστηκαν τέλεια, δεν θα μπορέσουμε να απολαύσουμε τα δώρα Του. Ταυτόχρονα, αν δεν κοιτάξουμε με μάτια πίστης τις ενέργειες του Θεού στη ζωή μας, δεν θα μπορέσουμε να Τον ευχαριστήσουμε για όλα, όπως το λένε τα σημερινά μας εδάφια. Πίσω από κάθε κλειστή πόρτα, πίσω από κάθε δυσκολία, πίσω από κάθε θλίψη, βρίσκεται κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο αγάπης και σοφίας του Κυρίου μας για μας, με αιώνιες προεκτάσεις.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ