Πραγματικά αδέλφια

0
221

«Περί δε της φιλαδελφίας δεν έχετε χρείαν να σας γράφω· διότι σεις αυτοί είσθε θεοδίδακτοι εις το να αγαπάτε αλλήλους·» (1 Θεσσαλονικείς 4:9)

Η κοπέλα, πιστή του Χριστού, βρέθηκε δίπλα σ’ ένα σύζυγο αδιάφορο και αρνητή. Προσπαθούσε να την παρασύρει στον κοσμικό τρόπο ζωής που του άρεσε. Ο Θεός της άνοιξε το δρόμο για να μπορέσει να μιλήσει για Τον Ιησού Χριστό και για τη χάρη Του που σώζει στη συγγένεια του άντρα της. Ήρθε η ώρα που η οικογένεια του ξαδέλφου πίστεψε, το Πνεύμα του Θεού ενήργησε δυναμικά την αναγέννηση και τη νέα ζωή. Σε κάθε ευκαιρία βρίσκονταν μαζί τα παιδιά του Θεού για προσευχή, για δυο λόγια κοινωνίας και πνευματικής ενθάρρυνσης. Μια μέρα ο άπιστος σύζυγος ξέσπασε σε ειρωνεία: «Μπα, βλέπω ξαφνικά ενθουσιάστηκες με το σόι μου», είπε στη γυναίκα του ενώπιον όλων. «Άκουσε Νίκο, μη σου κακοφαίνεται. Εσύ μπορεί να είσαι ξάδελφο, μα η Ελένη είναι πια αδελφή μας», του απάντησε ο ξάδελφός του. Ποια συγγένεια έχει μεγαλύτερη αξία; Η σαρκική δεν αλλοιώνεται, μα η πνευματική μας ενώνει με αιώνιους δεσμούς, θεϊκούς. Με τα αδέλφια μας, τους λυτρωμένους του Χριστού, είμαστε ένα με τη χάρη του Θεού. Οι στόχοι μας κοινοί, η πορεία μας ίδια, η αγάπη μας για Τον Κύριό μας συσφίγγει τις μεταξύ μας σχέσεις. Μιλάμε την ίδια γλώσσα, τη γλώσσα του Λόγου Του, έχουμε την ίδια πατρίδα, τον Ουρανό. Αν το αίμα νερό δεν γίνεται, όπως λέει ο λαός, τότε πολύ περισσότερο το αίμα του Χριστού ενώνει ανθρώπους διαφορετικούς, από απίθανα μέρη, από χωριστές κοινωνικές τάξεις, από αλλιώτικες ηλικίες. Δεν προχωρούμε μόνοι. Έχουμε Κύριο, μα έχουμε και τ’ αδέλφια μας, τους συγκληρονόμους της χάρης Του.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ