Μια ζωή έτρεχα!

0
282

«Επειδή εάν τε ζώμεν, διά τον Κύριον ζώμεν· εάν τε αποθνήσκωμεν, διά τον Κύριον αποθνήσκομεν. Εάν τε λοιπόν ζώμεν, εάν τε αποθνήσκωμεν, του Κυρίου είμεθα.» (Ρωμαίους 14:8)

Όταν ήμουν μικρός, διηγείται κάποιος, έτρεχα για να μην αργήσω στο σχολείο. Αργότερα έτρεχα για να μη χάσω το ματς. Όταν ήμουν νεαρός, έτρεχα για να μη την κάνω να περιμένει. Όταν ήμουν στο στρατό, έτρεχα για να μην αργήσω στην αναφορά. Όταν έγινα υπάλληλος, έτρεχα για να μην αργήσω στο γραφείο. Όταν έγινα διευθυντής εταιρίας, έτρεχα για να μη χάσω το αεροπλάνο. Όταν έγινα πρόεδρος της εταιρίας έτρεχα για να μην αργήσω στα συμβούλια. Τώρα πόσο θα ήθελα να αργήσω στο τελευταίο μου ραντεβού! Γιατί τρέχουμε όλη μας τη ζωή; Ποιος είναι ο στόχος μας και ποιος ο προορισμός μας; Θέλουμε τη χαρά, την ικανοποίηση της ψυχής μας, των πόθων της καρδιάς μας. Και δεν ξέρουμε ότι η εκπλήρωση όλων των πόθων μας, ο σκοπός και ο προορισμός μας είναι  το Πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Ναι, Αυτός είναι η χαρά μας και το περιεχόμενο της ζωής μας. Χωρίς Αυτόν η ζωή μας, η μέρα μας, είναι άδεια και άδικα τρέχουμε προς κάθε κατεύθυνση για να την γεμίσουμε. Εκείνος μας δημιούργησε. Εκείνος μας συντηρεί καθημερινά. Και πάνω απ’ όλα, Εκείνος πλήρωσε με το ίδιο Του το αίμα για να μας σώσει αιώνια. Να μας σώσει από την αμαρτία και την καταδίκη της, από τη θηλιά της δύναμής της και την κατάρα της. Μαζί Του η κάθε μέρα, η κάθε δουλειά, η κάθε διαδικασία αυτής της ζωής αποκτά πραγματικό νόημα. Είναι μαζί μας Εκείνος, μας δίνει κουράγιο, δύναμη, χαρά, ειρήνη, σοφία, σύνεση, σιγουριά στο κάθε μας βήμα. Και το πέρασμα στην άλλη ζωή, το «τελευταίο ραντεβού», είναι μια γλυκιά προσμονή, η προσμονή της συνάντησης μαζί Του, στη δόξα του Ουρανού!

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΟλοκάθαρα!
Επόμενο άρθροΟι άλλοι για μας

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ