Ποιο είναι πρώτο

0
257

«Επειδή τι θέλει ωφελήσει τον άνθρωπον, εάν κερδήση τον κόσμον όλον και ζημιωθή την ψυχήν αυτού;» (Μάρκος 8:36)

Μια νεαρή κοπέλα έγινε του Χριστού και το πλήρωνε ακριβά. Οι γονείς της αντέδρασαν άσχημα, της έκαναν πόλεμο νεύρων, φωνές και καυγάδες, της έλεγαν λόγια βαριά, παρόλο ότι ήταν μοναχοπαίδι. Εκείνη έμενε σταθερή, ο Λόγος του Θεού είχε ριζώσει βαθιά στη διψασμένη καρδιά της. Πέρασαν έτσι δυο- τρία χρόνια. Η καρδιά των γονιών δεν μαλάκωσε. Μετά συνέβη κάτι απρόσμενο. Εντελώς ξαφνικά όλες οι δουλειές έπεσαν δραματικά, μια παλιά υποθήκη ενεργοποιήθηκε και κινδυνεύανε να χάσουν το σπίτι τους. Το είχανε κτίσει με κόπο και ιδρώτα, και βέβαια θα το κληρονομούσε η μοναχοκόρη τους. Στενοχωρήθηκαν, απελπίστηκαν. Μα η κοπέλα άλλο είχε στη σκέψη της. «Δεν με νοιάζει καθόλου για το σπίτι.  Ας το χάσουμε. Το μόνο που με νοιάζει είναι μέσα από αυτή τη δοκιμασία να ζητήσουν τον Θεό, να συντριφθούν και να μετανοήσουν που Τον πολεμούν έτσι. Η προσευχή μου είναι να συντριφθεί η πέτρινη καρδιά τους. Και φαίνεται πως ο Κύριος διάλεξε αυτό τον τρόπο. Το σπίτι δεν πειράζει να χαθεί. Αν όμως χαθούν αιώνια, αν καταλήξουν με την άρνησή τους στην κόλαση, θα ‘ναι τραγικό!». Αν έτσι αντιμετωπίζαμε τα πνευματικά πράγματα, σαν πρώτης και ύψιστης προτεραιότητας, σίγουρα θα παίρναμε απαντήσεις στις προσευχές μας. Πριν απ’ όλα, πάνω απ’ όλα, προέχει το αιώνιο συμφέρον των ψυχών, που γι’ αυτές προσευχόμαστε. Ας το καταλάβουμε κι ας αφήσουμε τις υλικές επίγειες ζημιές, για το αιώνιο όφελος.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ