Η ανατομία του ζητιάνου

0
155

«Εγώ θέλω σε συνετίσει και θέλω σε διδάξει την οδόν, εις την οποίαν πρέπει να περιπατής· θέλω σε συμβουλεύει· επί σε θέλει είσθαι ο οφθαλμός μου.» (Ψαλμός 32:8)

Ένας ιεραπόστολος στην παλιά Κίνα προσέφερε και μικρές ιατρικές υπηρεσίες, όπου μπορούσε. Μια μέρα του έφεραν τρεις τραυματισμένους στρατιώτες να τους περιποιηθεί. Στους δυο έδεσε τα τραύματα. Μα η περίπτωση του τρίτου ήταν σοβαρή, γιατί είχε σπασμένο ένα κόκαλο, και δεν γνώριζε πώς να δέσει το τραύμα του. Ούτε είχε εκεί κοντά κανένα γιατρό να ρωτήσει, ούτε κανένα βιβλίο ανατομίας μπορούσε να βρει. Και επιπλέον στη δύσκολη αυτή κατάσταση που βρισκόταν, μαζεύτηκε γύρω του ένα τσούρμο από ζητιάνους, που του γύρευαν βοήθεια. Προσευχήθηκε στο Θεό να τον βοηθήσει. Μοίρασε κάτι λίγα χρήματα που είχε στους ζητιάνους και σκόρπισαν. Με κατάπληξή του είδε πως ένας από αυτούς έμεινε. Ο καημενούλης ήταν τόσο αδύνατος, σκέτος σκελετός! Τότε τον φώναξε κοντά του κι άρχισε να ψηλαφεί επάνω του το ίδιο το κόκαλο που είχε σπασμένο ο στρατιώτης. Και κατάλαβε πως ο Θεός τον έστειλε αυτόν τον ζητιάνο, για να βοηθήσει στο έργο του Πράγματι, έδεσε σωστά το σπασμένο κόκαλο και ευχαρίστησε το Θεό για τη θαυμαστή Του οδηγία. Ο Θεός ρυθμίζει τις λεπτομέρειες της ζωής μας, διαλέγει τα πρόσωπα που φέρνει κοντά μας, μεριμνά για κάθε μας ανάγκη, με λεπτομέρεια. Πόση σιγουριά έχουμε στη ζωή μας με τον Κύριό μας οδηγό μας σε κάθε μας βήμα! Πόση ασφάλεια νιώθει η ψυχή μας, με το μάτι του Πατέρα μας στραμμένο συνεχώς πάνω μας!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ