Το τελευταίο «σ’ αγαπώ»

0
248

«και εν πάσι τούτοις ενδύθητε την αγάπην, ήτις είναι σύνδεσμος της τελειότητος.» (Κολοσσαείς 3:14)

Ο σύζυγός της σκοτώθηκε στα 52 του χρόνια, καθώς οδηγούσε από τη δουλειά στο σπίτι. Αιτία του τροχαίου, ένας μεθυσμένος έφηβος οδηγός. Την ημέρα εκείνη η σύζυγος έκλινε τα πενήντα. Ένα χρόνο αργότερα, ένας φίλος της οικογένειας τη ρώτησε αν τα καταφέρνει να το ξεπερνάει. Τα μάτια της γέμισαν δάκρυα, αλλά απάντησε ψύχραιμα: «Είμαι καλά. Θα σου πω το εξής. Την ημέρα που παντρευτήκαμε, υποσχέθηκα ότι ποτέ δεν θα τον άφηνα να φύγει από το σπίτι το πρωί, χωρίς να του πω ότι τον αγαπώ. Το ίδιο κι εκείνος. Το ξεκινήσαμε σαν αστείο, αλλά αργότερα, που άρχισαν να έρχονται τα μωρά μας, έγινε πραγματικά δύσκολο. Θυμάμαι που έτρεχα κάποιες φορές έξω στο δρόμο, αναστατωμένη από διάφορους λόγους, να προλάβω να του πω «σ’ αγαπώ», μέσα από σφιγμένα δόντια. Άλλοτε πάλι, πήγαινα μέχρι το γραφείο του, να αφήσω ένα σημείωμα στο αυτοκίνητό του: «σ’ αγαπώ». Εκείνο το τραγικό πρωινό, άφησε στην κουζίνα για μένα μια κάρτα γενεθλίων και ξεγλίστρησε αθόρυβα. Άκουσα που έβαζε μπροςτο αυτοκίνητο. Έτρεξα και τον πρόλαβα. Χτύπησα το τζάμι. Το κατέβασε και του είπα. Εδώ, στα γενέθλιά μου των πενήντα χρόνων, εγώ, η γυναίκα σου, θέλω να σου ξαναπώ: σ’ αγαπώ! Αυτό με βοήθησε αργότερα, να ξέρω ότι τα τελευταία λόγια που του είπα ήταν: «σ’ αγαπώ». Η αγάπη είναι απόφαση. Ξεπερνάει δυσκολίες και προβλήματα. Η αγάπη μένει και διαρκεί. Απαλύνει τον πόνο και παρηγορεί. Η αγάπη δίνεται μόνο από το Θεό μέσα στην καρδιά μας, γιατί μόνο ο Θεός είναι αγάπη. Αυτή η αγάπη δεν τελειώνει με το που φεύγουμε από αυτό τον κόσμο. Δεν είναι μόνο η ανάμνηση της τελευταίας λέξης που μπορούμε να πούμε. Είναι αυτό που μπορούμε να πάρουμε μαζί μας. Γιατί στον Ουρανό θα μένει αιώνια η αγάπη, η αγάπη του Θεού μέσα μας, η αγάπη του Θεού ανάμεσά μας!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ