Από λάκκο ταλαιπωρίας

0
379

«διά να ανοίξης τους οφθαλμούς αυτών, ώστε να επιστρέψωσιν από του σκότους εις το φως και από της εξουσίας του Σατανά προς τον Θεόν, διά να λάβωσιν άφεσιν αμαρτιών και κληρονομίαν μεταξύ των ηγιασμένων διά της εις εμέ πίστεως.» (Πράξεις 26:18)

Όταν το Πνεύμα του Θεού μιλήσει σε μια ψυχή διψασμένη, τότε καμιά δύναμη δεν μπορεί να την κρατήσει στην αμαρτία που ζει, γιατί ο Ιησούς Χριστός την ανορθώνει και την ζωοποιεί. Στα υπόγεια της Ομόνοιας κάποιοι πιστοί άνθρωποι έδιναν το μήνυμα της αγάπης του Θεού. Πολύς ο χλευασμός και η κοροϊδία, πολλές φορές και η κακοποίηση ή οι σάπιες ντομάτες, που τους πετούσαν με μίσος. Μια μέρα σε μια γωνιά φάνηκε να δίνει προσοχή στα λόγια τους ένας από αυτούς τους ρακένδυτους τύπους, που η άσχημη μυρουδιά τους σε πλησιάζει από μακριά, που είχε για σπίτι του το σταθμό της Ομόνοιας και για κρεβάτι του κάτι μεγάλα χαρτονένια κουτιά. Ταλαιπωρημένος από την αμαρτία, αναζήτησε την αγάπη του Θεού σαν το μοναδικό αποκούμπι, τη μόνη λύτρωση. Όταν αργότερα, πιστός του Ιησού Χριστού, συμμαζεμένος με δουλίτσα και σπιτάκι, έδινε την μαρτυρία του, συνήθιζε να λέει με μάτια βουρκωμένα: «Ο Θεός με ανέσυρε από τα χαρτοκιβώτια της Ομόνοιας και με έβαλε μέσα στην καρδιά Του». Πόση χαρά για ένα αμαρτωλό μετανοημένο! Πόσο απροσμέτρητο, αιώνιο βάρος δόξας έχει μια λυτρωμένη ψυχή στη βασιλεία Του! Ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις. Και τέτοιους και χειρότερους, μας πήρε στα χέρια Του, με αγάπη και τρυφεράδα και μας έκανε συγκληρονόμους του Ιησού Χριστού. Είναι ένα ζωντανό πραγματικό θαύμα Ουρανού η επιστροφή ενός αμαρτωλού, η αλλαγή της ζωής του, η μεταμόρφωσή του. Ας μη ζητάμε άλλα θαύματα πιο μεγάλα απ’ αυτά. Σαν την επιστροφή του ασώτου γιού στο σπίτι του πατέρα, έτσι μας περιμένει ο Πατέρας μας ο Ουράνιος να γυρίσουμε κοντά Του, για να μας συγχωρήσει, να μας αγκαλιάσει, να μας καταφιλήσει (Λουκάς 15:20)

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ