Το βουνό Ποτοζί

0
101

«Μη ελπίζετε επί αδικίαν και επί αρπαγήν μη ματαιόνεσθε· πλούτος εάν ρέη, μη προσηλόνετε την καρδίαν σας. Άπαξ ελάλησεν ο Θεός, δις ήκουσα τούτο, ότι η δύναμις είναι του Θεού· και σου είναι, Κύριε, το έλεος· Διότι συ θέλεις αποδώσει εις έκαστον κατά τα έργα αυτού.» (Ψαλμός 62:10-12)

Ένας Ινδιάνος το 1545, ψάχνοντας ένα λάμα που το είχε σκάσει στις ερημιές, ανακάλυψε ότι το βουνό του Άνω Περού που ονομαζόταν Ποτοζί, ύψους 5000 μέτρων, υπήρχε ασήμι. Άναψε φωτιά και είδε κάτι να λάμπει. Τα σπλάχνα του πελώριου βουνού ήταν από καθαρό ασήμι. Οι Ισπανοί κατακτητές άρχισαν να το ξεκοιλιάζουν και να στέλνουν το ασήμι στην Ισπανία. Μέσα σε ενάμισι αιώνα έστειλαν 16 εκατομμύρια κιλά, για να χρηματοδοτήσουν τους πολέμους του Ισπανικού Στέμματος και την άσωτη ζωή των αρχόντων. Στους πρόποδες του Ποτοζί εκατοντάδες χιλιάδες Ινδιάνοι μεταφέρονταν αλυσοδεμένοι, για να δουλεύουν στις στοές και στα χυτήρια απ’ έξω. Όταν το ασήμι τελείωσε, οχτώ εκατομμύρια ντόπιοι είχαν αφήσει εκεί την τελευταία τους πνοή, από την εξαντλητική εργασία, την εναλλαγή από τις θερμοκρασίες των στοών στο βαρύ κρύο του βουνού, την επαφή με τον υδράργυρο στα χυτήρια και το ανθυγιεινό κλίμα. Το ασημένιο βουνό, ενώ θα μπορούσε να είναι ευλογία Θεού, κατέληξε ένα από τα χειρότερα κολαστήρια της Παγκόσμιας Ιστορίας! Ό,τι πιάσει ο άνθρωπος, γίνεται κατάρα στα χέρια του, εξαιτίας της κατάρας της αμαρτίας που κουβαλάει μέσα του. Όταν κολλάει η καρδιά μας στα χρήματα, γινόμαστε χειρότεροι από τα άγρια θηρία. Ο Θεός είναι έτοιμος να μας χαρίσει πολύ περισσότερα και μεγαλύτερα από ένα βουνό  γεμάτο ασήμι. Το έλεός Του, η συγχώρησή Του, η δικαίωσή Του, η συμφιλίωσή Του, η αγάπη Του είναι καλύτερο από κάθε γήινο πλύτο. Ας ζητήσουμε να χτίσει μέσα μας μια τρυφερή καρδιά, που θα αγαπά και θα δίνει, όπως η δική Του!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ