Όταν ο Κύριος λέει όχι

0
152

«Και είπεν ο Μωϋσής, Διά τι σεις παραβαίνετε την προσταγήν του Κυρίου; τούτο βεβαίως δεν θέλει ευοδοθή· μη αναβαίνετε· διότι δεν είναι ο Κύριος μεθ” υμών· διά να μη κτυπηθήτε έμπροσθεν των εχθρών σας· διότι οι Αμαληκίται και οι Χαναναίοι είναι εκεί έμπροσθέν σας και θέλετε πέσει εν μαχαίρα· επειδή εξεκλίνατε από του Κυρίου, διά τούτο ο Κύριος δεν θέλει είσθαι μεθ” υμών. Αλλ” αυτοί απετόλμησαν να αναβώσιν εις την κορυφήν του όρους· η κιβωτός όμως της διαθήκης του Κυρίου και ο Μωϋσής δεν εκινήθησαν εκ μέσου του στρατοπέδου. Τότε οι Αμαληκίται και οι Χαναναίοι οι κατοικούντες εν τω όρει εκείνω, κατέβησαν και επάταξαν αυτούς και κατεδίωξαν αυτούς έως Ορμά.» (Αριθμοί 14:41-45)

Η ερμηνεία των ενεργειών του Θεού στη ζωή μας δεν είναι ούτε εύκολη ούτε απλή υπόθεση. Εκείνος είναι σοφός και άγιος Θεός. Εμείς φοράμε μια πεσμένη ανθρώπινη φύση. Ενεργούμε, αντιδρούμε μέσα σ’ αυτήν. Είναι δύσκολο να ισχυριστούμε ότι ερμηνεύουμε σωστά όλα όσα έρχονται στη ζωή μας από τον άγιο Θεό τον Κύριο, που είναι ασύλληπτος, γεμάτος δόξα και μεγαλείο. Είναι όμως φυσική, φυσιολογική αντίδραση του κάθε πιστού ανθρώπου να θέλει να κατανοήσει τον Κύριο και να ερμηνεύσει τις επεμβάσεις και τις αποφάσεις του και ιδιαίτερα όταν ο Θεός λέει όχι. Μπροστά σε μια κλειστή πόρτα, σε ένα κλειστό δρόμο, σε σχέδια που δεν προχωράνε, σε αιτήματα που δεν απαντήθηκαν, όλοι μας θα απορήσουμε και θα ρωτήσουμε, γιατί ο Κύριος μας λέει όχι, γιατί λέει όχι στο παιδί Του ο Θεός; Υπάρχει απάντηση, υπάρχει φως, που μπορεί να μας γεμίσει χαρά και δύναμη, ακόμα και όταν ο Κύριος φαίνεται ότι είναι απέναντι και η πόρτα είναι κλειστή και το ζήτημά μας δεν έχει λύση, το αίτημά μας μένει χωρίς απάντηση. Θα αναφέρουμε μερικές από τις πολλές ερμηνείες των ενεργειών του Κυρίου και είναι βέβαιο ότι αν ψάξουμε με ταπείνωση και Πνεύμα Θεού, θα βρούμε αυτό που ο Κύριος έστειλε στη δική μας την περίπτωση, και την εξήγησή του, την ερμηνεία του, αν και πολλές φορές δεν μας αρέσει  ίσως ή δεν μας βολεύει αυτό που ο Κύριος αποφάσισε για την περίπτωσή μας. Λησμονούμε την παιδεία του Κυρίου πάνω μας και συχνά αντιδρούμε λανθασμένα μπροστά στο όχι του Κυρίου, στην κλειστή πόρτα, στην ανατροπή των σχεδίων μας. Είναι όμως σοβαρό, ζωτικό κεφάλαιο. Πρέπει να μάθουμε πολλά στην καινούρια ζωή που μας κάλεσε ο Κύριος να αποκτήσουμε και να ζήσουμε. Τα «εργαλεία εκμάθησης» που ο Κύριος χρησιμοποιεί στην παιδεία Του, όταν μας «παιδεύει», είναι και τα απλά καθημερινά γεγονότα της ζωής μας, που τα επηρεάζει, τα κατευθύνει σε τέτοιες εξελίξεις, ώστε να αυξηθούμε πνευματικά και να προοδεύσουμε στη ζωή του Ιησού Χριστού. Καλέσαμε τον Κύριο να αναλάβει τη ζωή μας, να γίνει Κύριός μας. Πρέπει να μάθουμε την καινούρια ζωή, να ζούμε διαφορετικά, να ζούμε όπως ο Χριστός, «Παιδείας μέτοχοι» λέει η Καινή Διαθήκη για κάθε παιδί Του που παραδέχεται ο Κύριος, και έχει θαυμαστά αιώνια σχέδια γι’ αυτό (Εβραίους 12:5-10). Όταν ο Κύριος μας λέει όχι, στοχεύει να μας αυξήσει στην πίστη, την ανάπαυση στο Πρόσωπό Του, την υπακοή, την υποταγή στο θέλημά Του, την παράδοσή μας στο σοφό και τέλειο θέλημά Του, και αυτά δεν μαθαίνονται παρά με συστηματική δουλειά δική Του πάνω μας.  Υπάρχει και το «όχι». Είναι κάτι που το ξεχνάμε. Παίρνουμε φόρα, νομίζουμε ότι είμαστε σωστοί και τακτοποιημένοι, ξεθαρρεύουμε και παίρνουμε το τιμόνι στα χέρια μας, να οδηγήσουμε εμείς. Έχουμε όνειρα, φιλοδοξίες, στόχους να φτάσουμε. Λησμονούμε όμως ότι είναι άλλος ο τρόπος που σκέφτεται και που μας βλέπει ο Κύριος και τελείως διαφορετικός ο δικός μας τρόπος προσέγγισης και εκτίμησης. Υπάρχει και το όχι, η ανατροπή των σχεδίων, το κλείσιμο του δρόμου. Τα φέρνει ο Κύριος στην πορεία μας, για να μας θυμίσει την ταπείνωση, την εξάρτηση από Εκείνον, την ευεργετική παράδοσή μας στα άγια χέρια του Κυρίου. Είναι κάτι που το χάνουμε πολύ εύκολα και χρειάζεται να το θυμόμαστε. Έτσι θα είμαστε λιγότερο βιαστικοί, λιγότερο πιεστικοί και περισσότερο εύπλαστοι στη φωνή και την οδηγία του Κυρίου μας. Το όχι του Κυρίου μας είναι ευεργεσία, γιατί είναι σοφός και αγαθός ο Θεός μας και έτσι πρέπει να το δούμε, για να είναι η κατάληξη ευλογημένη! Έχει κάτι καλύτερο για μας. Δεν μας λέει όχι γιατί δεν Τον ενδιαφέρει που πονάμε ή που στερούμαστε, αλλά γιατί έχει κάτι ανώτερο για μας, που εμείς δεν το βλέπουμε, δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε. Νομίζουμε συχνά ότι αυτό που επιλέξαμε, ο δρόμος που ακολουθούμε είναι ο καλύτερος, ο πιο ταιριαστός για μας. Δεν είναι έτσι. Ο Κύριος βλέπει βαθύτερα, μακρύτερα, σωστότερα. Πρέπει να το χωνέψουμε αυτό. Επειδή μας αγαπάει και ξέρει πιο είναι το πραγματικό καλό μας, το συμφέρον μας, μας κλείνει κάποια πόρτα, για να μας κατευθύνει προς το καλύτερο και το πιο ταιριαστό για μας σύμφωνα με το τέλειο θέλημά Του. Όταν μετά από καιρό θα δούμε πόσο καλύτερα είναι τώρα, με τη νέα τροπή που πήραν τα γεγονότα, θα κλαίμε από χαρά, συγκινημένοι για εκείνο το όχι του Κυρίου, που τελικά αποδείχτηκε πολύ σοφό για εμάς και προς το πραγματικό μας συμφέρον. Δεν ήρθε η ώρα του Κυρίου ακόμα. Ας μη βιαστούμε να πούμε ότι ο Κύριος μου λέει όχι, γιατί ίσως να ισχύει αυτό που διαβάζουμε στο θαύμα του γάμου της Κανά (Ιωάννη 2:4). Δεν είχε έρθει η ώρα του Κυρίου. Ο χρόνος του Κυρίου είναι πολύ διαφορετικός από το δικό μας χρόνο. Θα πρέπει να μάθουμε να περιμένουμε με ταπείνωση και πίστη στην ώρα του Κυρίου. Θέλει να μας προφυλάξει. Κάποτε το όχι του Κυρίου είναι ανεκτίμητη ευεργεσία. Δίπλα μας ακριβώς ήταν ο γκρεμός  που δεν τον βλέπαμε. Επιμέναμε για κάτι που θα μας ζημίωνε σ’ αυτή τη ζωή, ίσως και αιώνια. Μα ο Κύριος το βλέπει και είπε όχι και μας σταμάτησε, μας έκλεισε την πόρτα, μας ανέτρεψε τα σχέδια. Αν μπορούσαμε όμως να δούμε αυτό που βλέπει Εκείνος, θα μας έπιανε τρόμος. Καλύτερα να Τον εμπιστευόμαστε και να αναπαυόμαστε στο σοφό και τέλειο θέλημά Του. Η ζωή του Χριστού είναι πορεία γεμάτη από εχθρούς και κινδύνους. Ο Κύριος βλέπει σωστά και βαθιά. Ας εμπιστευθούμε απόλυτα στην ευεργετική διακυβέρνησή Του και θα είμαστε ευλογημένοι και σ’ αυτή τη ζωή και αιώνια. Θέλει να μας μάθει τον Εαυτό Του. Πρέπει να το ομολογήσουμε. Τον Θεό Πατέρα μας πολύ ελάχιστα Τον γνωρίζουμε, πολύ λίγο έχουμε ασχοληθεί μαζί Του. Στην επικοινωνία μας μαζί Του είμαστε πάντα βιαστικοί και επιπόλαιοι. Ή θα έχουμε κάτι να Του ζητήσουμε, ή κάτι να «διατάξουμε» να μας κάνει, κάποια χάρη, σε κάποια δυσκολία να μας βοηθήσει. Χρειάζεται να μας σταματήσει και να κοιταχθούμε οι δυο μας, να επικοινωνήσουμε, να γνωριστούμε, να συνδεθούμε, να μπει ο ένας στην καρδιά του άλλου. Ο Κύριος μας σταματάει, μας φέρνει στον εαυτό μας, μας βοηθάει να ηρεμήσουμε με τις ανατροπές των σχεδίων μας, με τα όχι Του, για να δούμε τη σχέση μας μαζί Του ξανά και από την αρχή, να αναθεωρήσουμε τη ζωή μας, την πορεία μας. Θέλει να μας μάθει την παράδοση. Όλοι το αναγνωρίζουμε ότι τα όχι είναι σκληρή θέση, που πονάει και αναστατώνει. Όταν επιλέγουμε κάτι που το θέλουμε πολύ, το πιστεύουμε, το ποθούμε, αρχίζουμε και στηριζόμαστε σ’ αυτό και το κάνουμε εύκολα δικό μας. Κολλάει η καρδιά μας, η ζωή μας ολόκληρη. Ναι, αλλά όλα αυτά θα έπρεπε να κατευθύνονται στον Κύριο, και όχι στις δικές μας επιλογές. Πρέπει να μάθουμε την απόλυτη εξάρτηση και παράδοση στον Κύριό μας. Θα μάθουμε να Του παραδινόμαστε χωρίς προϋποθέσεις και περιορισμούς, χωρίς συμφωνίες και σχέδια. Θέλει να σκοτώσει τον επικίνδυνο εγωισμό μας. Ο Κύριος τον μάχεται, του αντιστέκεται, τον πολεμάει. Να μη στηριζόμαστε στον εαυτό μας, στις αποφάσεις μας, στις εκτιμήσεις μας. Θα πει πολλές φορές όχι στον εγωισμό μας. Θα μας δει να πονάμε., να υποφέρουμε ίσως, να διαμαρτυρόμαστε, να κλονιζόμαστε. Όταν πρόκειται να ανατρέψει ο Κύριος των εγωισμό μας για το αιώνιο καλό μας, δεν υπολογίζει το κόστος σε πόνο και δάκρυα. Πρέπει να μαλακώσουμε, πρέπει να πεθάνουμε μαζί με τον Ιησού Χριστό, πρέπει να παραιτηθούμε, πρέπει να μη ζούμε πια για τον εαυτό μας (2 Κορινθίους 5:15). Να μάθουμε να λέμε «ευχαριστώ» και στα όχι του Κυρίου. Πρέπει να αποδεχτούμε την κυριότητα του Κυρίου στη ζωή μας.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ