Νομικισμός

0
109

«Επειδή ηκούσαμεν ότι τινές εξ ημών εξελθόντες σας ετάραξαν με λόγους και διαστρέφουσι τας ψυχάς σας, λέγοντες να περιτέμνησθε και να φυλάττητε τον νόμον, εις τους οποίους ημείς δεν παρηγγείλαμεν τούτο. (Πράξεις 15:24)

«καταργήσας την έχθραν εν τη σαρκί αυτού, τον νόμον των εντολών των εν τοις διατάγμασι, διά να κτίση εις εαυτόν τους δύο εις ένα νέον άνθρωπον, φέρων ειρήνην,» (Εφεσίους 2:15)

«Αλλ” εάν η διακονία του θανάτου η εν γράμμασιν εντετυπωμένη εις λίθους έγεινεν ένδοξος, ώστε οι υιοί Ισραήλ δεν ηδύναντο να ενατενίσωσιν εις το πρόσωπον του Μωϋσέως διά την δόξαν του προσώπου αυτού την μέλλουσαν να καταργηθή, πως η διακονία του Πνεύματος δεν θέλει είσθαι μάλλον ένδοξος; διότι αν η διακονία της κατακρίσεως ήναι δόξα, πολλώ μάλλον η διακονία της δικαιοσύνης υπερέχει κατά την δόξαν. Διότι ουδέ εδοξάσθη εν τούτω τω μέρει το δεδοξασμένον ένεκεν της υπερβαλλούσης δόξης. Επειδή εάν το μέλλον να καταργηθή ήτο ένδοξον, πολλώ μάλλον το μένον είναι ένδοξον.» (2 Κορινθίους 3:7-11)

Ολοκληρώνοντας κανείς την μελέτη της επιστολής προς Γαλάτας θα κατέληγε στο συμπέρασμα πως ο Παύλος αντιμετώπιζε τους δασκάλους του νομικισμού τόσο αποτελεσματικά, που το θέμα αυτό δεν θα απασχολούσε ποτέ πια την εκκλησία. Η ιστορία και η πείρα όμως άλλα αποδεικνύουν! Ο νομικισμός σήμερα έχει γίνει ένα τόσο σημαντικό κομμάτι του χριστιανικού κόσμου που οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι ανήκει στη χριστιανική διδασκαλία. Είναι αλήθεια, ότι οι νομικιστές βρίσκονται ακόμα ανάμεσά μας. Πως αλλιώς να αποκαλέσει κανείς εκείνους που θεωρούνται υπηρέτες του Χριστού αλλά διδάσκουν, για παράδειγμα, ότι η εισδοχή τους στους κόλπους της εκκλησίας, το βάπτισμα, ή το να γραφτείς μέλος στα βιβλία μιας εκκλησίας είναι απαραίτητα για τη σωτηρία σου. Ότι ο κανόνας για τη ζωή του πιστού είναι ο νόμος. ¨ότι σωζόμαστε με την πίστη αλλά διατηρούμε τη σωτηρία μας με τα έργα; Τι άλλο είναι παρά ιουδαϊσμός που ήρθε να επικαλύψει τον χριστιανισμό, όταν μας ζητούν να αποδεχτούμε την ιεροσύνη με την διακεκριμένη μάλιστα ενδυμασία της, με κτίρια σχεδιασμένα σύμφωνα με το ναό της Ιερουσαλήμ, με τα σκαλιστά τέμπλα και τις περίτεχνες τελετουργίες, να υιοθετήσουμε ένα εκκλησιαστικό ημερολόγιο με τη Σαρακοστή, τις γιορτές και τις νηστείες. Τι άλλο είναι παρά η αίρεση των Γαλατών, όταν οι πιστοί ορισμένης εκκλησιαστικής παράδοσης  διδάσκονται ότι πρέπει να τηρούν το Σάββατο αντί για την Κυριακή, αν θέλουν στο τέλος να σωθούν; Νομος_Χαρις

Οι σύγχρονοι κήρυκες του νομικισμού εισχωρούν επικίνδυνα ανάμεσα σ’ εκείνους που ομολογούν πίστη στο Χριστό, και γι’ αυτό το λόγο κάθε πιστός θα πρέπει να είναι ενημερωμένος για τη διδασκαλία τους, και εκπαιδευμένος να τους αντιμετωπίζει. Οι θιασώτες της τήρησης και σήμερα του Σαββάτου αρχίζουν συνήθως την διδασκαλία τους με το ευαγγέλιο της σωτηρίας δια της πίστεως στο Χριστό, χρησιμοποιούν δημοφιλείς ευαγγελικούς ύμνους σαν δόλωμα για τους ανυποψίαστους, και ισχυρίζονται ότι δίνουν μεγάλη έμφαση στις Γραφές. Μετά από λίγο όμως οδηγούν τους οπαδούς τους κάτω από το νόμο του Μωυσή, ιδιαίτερα στην εντολή που αφορά το Σάββατο. Πως τολμάνε να κάνουν κάτι τέτοιο παρά την ξεκάθαρη διδασκαλία του Παύλου ότι ο χριστιανός έχει πεθάνει ως προς το νόμο. Πως προσπερνούν τις σαφείς δηλώσεις της προς Γαλάτας Επιστολής. Η απάντηση που δίνουν, είναι ότι υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στον ηθικό και τελετουργικό νόμο. Ο ηθικός νόμος είναι οι δέκα εντολές. Ο τελετουργικός νόμος περιλαμβάνει τους άλλους κανονισμούς που έδωσε ο Θεός, όπως οι κανόνες σε σχέση με τις ακάθαρτες τροφές, τη λέπρα, τις προσφορές στο Θεό και άλλα. Ο ηθικός νόμος, λένε, δεν ανακλήθηκε ποτέ. Είναι μια έκφραση της αιώνιας αλήθειας του Θεού. Το να λατρεύει κανείς τα είδωλα, να σκοτώνει ή να μοιχεύει θα είναι πάντα αντίθετο με το νόμο του Θεού. «Εν Χριστώ» όμως έχουμε απαλλαγεί από τον τελετουργικό νόμο. Επομένως, καταλήγουν, όταν ο Παύλος διδάσκει πως ο χριστιανός είναι νεκρός για το νόμο, μιλάει για τον τελετουργικό νόμο και όχι τις δέκα εντολές. Επιμένουν , ότι εφόσον ο ηθικός νόμος εξακολουθεί να ισχύει, οι χριστιανοί είναι υποχρεωμένοι να τον τηρήσουν. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να τηρήσουν το Σάββατο, και δεν πρέπει να εργάζονται εκείνη την ημέρα. Ισχυρίζονται ότι κάποτε στο παρελθόν ένας πάπας της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας διέταξε να τηρείται η Κυριακή αντί για το Σάββατο, παραβιάζοντας έτσι κατάφορα τις Γραφές. Η εξήγηση αυτή είναι πολύ λογικοφανής και ελκυστική. Ωστόσο, το καθοριστικό της μειονέκτημα είναι η απόλυτη αντίθεσή της με το λόγο του Θεού! Σημειώστε το εξής: 1)Στο (2 Κορινθίους 3:7-11), αναφέρεται σαφώς ότι οι δέκα εντολές έχουν καταργηθεί για τον πιστό του Χριστού. Στο εδάφιο 7, ο νόμος περιγράφεται σαν τη διαθήκη που «ήταν γραμμένη σε λίθινες πλάκες και οδηγούσε στον θάνατο». Εδώ πρόκειται μόνο για τον ηθικό νόμο, όχι τον τελετουργικό. Μόνο οι Δέκα Εντολές χαράχθηκαν πάνω σε πέτρες με το δάχτυλο του Θεού (Έξοδος 31:18). Στο εδάφιο 11, διαβάζουμε ότι εκείνο που οδηγούσε στο θάνατο, αν και είχε δοθεί με λαμπρότητα, καταργήθηκε. Τίποτα δεν είναι πιο απόλυτο απ’ αυτό. Το Σάββατο δεν είναι πια νόμος για τον χριστιανό. 2)Σε κανέναν εθνικό δεν δόθηκε ποτέ η εντολή να τηρεί το Σάββατο. Ο νόμος δόθηκε μόνο στο ιουδαϊκό έθνος (Έξοδος 31:13). Αν και ο ίδιος ο Θεός «ξεκουράστηκε» την έβδομη μέρα, δεν είχε δώσει σε κανέναν την εντολή να κάνει το ίδιο, ώσπου έδωσε το νόμο στους Ισραηλίτες. 3)Οι χριστιανοί δεν άλλαξαν τη μέρα από το Σάββατο στην πρώτη μέρα της εβδομάδος, ακολουθώντας την απόφαση κάποιου πάπα. Ξεχώριζαν ανέκαθεν την Ημέρα του Κυρίου για τη λατρεία και την υπηρεσία του, γιατί εκείνη την ημέρα αναστήθηκε ο Κύριος Ιησούς από τους νεκρούς, σαν απόδειξη ότι το έργο της λύτρωσης είχε ολοκληρωθεί (Ιωάννη 20:1).Την ίδια μέρα επίσης μαζεύονταν  οι πρώτοι μαθητές για τη Θεία Ευχαριστία, διακηρύττοντας έτσι το θάνατο του Ιησού (Πράξεις 20:7), και ήταν η μέρα που ο Θεός είχε ορίσει στους χριστιανούς να μαζεύουν τις συνεισφορές για τον Κύριο ανάλογα με τα υλικά αγαθά που τους είχε δώσει ο Κύριος. Επιπλέον εκείνη την ημέρα είχε σταλεί το Άγιο Πνεύμα από τον Ουρανό. Οι χριστιανοί δεν «τηρούν» την Ημέρα του Κυρίου επιδιώκοντας να αποκτήσουν αγιότητα, ή από το φόβο της τιμωρίας. Την έχουν ξεχωρίσει από αγάπη, με αφοσίωση σ’ Εκείνον  που έδωσε τον Εαυτό του γι’ αυτούς. 4)Ο Παύλος δεν κάνει διάκριση ανάμεσα στον ηθικό και τελετουργικό νόμο. Αντίθετα, επιμένει πως ο νόμος είναι μια ολοκληρωμένη ενότητα, και ότι κατάρα θα έρθει σ’ εκείνους που προσπαθούν να δικαιωθούν μέσω αυτού, αν και δεν καταφέρουν να τον τηρήσουν ολόκληρο. 5)Οι εννέα από τις Δέκα Εντολές επαναλαμβάνονται στην Κ.Δ. σαν ηθικές οδηγίες για τα παιδιά του Θεού. Αφορούν ενέργειες που είναι από μόνες τους σωστές ή λάθος. Η μία εντολή που παραλείπεται είναι ο νόμος του Σαββάτου. Νομος4356

Η τήρηση μια μέρας δεν είναι αυτή καθ’ εαυτή σωστή ή λάθος. Δεν υπάρχει οδηγία για τους χριστιανούς να τηρούν το Σάββατο. Αντίθετα η Βίβλος λέει ρητά ότι κανένας δεν μπορεί να καταδικάσει τον χριστιανό επειδή δεν κατάφερε να τηρήσει αυτή τη μέρα! (Κολοσσαείς 2:16). 6)Η ποινή για την παράβαση του Σαββάτου στην Π.Δ. ήταν θάνατος (Έξοδος 35:2). Εκείνοι όμως που επιμένουν πως οι πιστοί πρέπει να τηρούν το Σάββατο σήμερα, δεν επιβάλλουν την θανατική ποινή στους παραβάτες! Έτσι μειώνουν την αξία του νόμου και καταστρέφουν την αυθεντία του, αφού δεν επιμένουν ότι πρέπει οι απαιτήσεις του να εκπληρωθούν. Στην ουσία λένε, «αυτός είναι ο νόμος του Θεού και πρέπει να τον τηρείς, αλλά δεν έγινε και τίποτα αν τον παραβαίνεις». 7)Ο Χριστός και όχι ο νόμος, είναι ο κανόνας του πιστού για τη ζωή του. Πρέπει να βαδίζουμε στα ίχνη του Χριστού. Αυτή είναι η πολύ μεγαλύτερη απαίτηση από κείνες του νόμου (Ματθαίος 5:17-48). Το Άγιο Πνεύμα μας δίνει τη δύναμη να ζήσουμε την άγια ζωή. Θέλουμε να ζήσουμε την άγια ζωή, γιατί αγαπάμε το Χριστό. Η δικαιοσύνη που ο νόμος απαιτούσε, ολοκληρώθηκε από κείνους που δεν βαδίζουν σύμφωνα με τις αμαρτωλές επιθυμίες αλλά σύμφωνα με το Πνεύμα (Ρωμαίους 8:4). Προκύπτει, λοιπόν, σαφώς ότι η διδασκαλία της τήρησης του Σαββάτου από τους πιστούς είναι εντελώς αντίθετη με τη Βίβλο (Κολοσσαείς 2:16) και αποτελεί απλώς ένα διαφορετικό ευαγγέλιο το οποίο ο λόγος του Θεού φτάνει στο σημείο να αναθεματίζει (Γαλάτας 1:7,9). Είθε ο καθένας μας να έχει τη σοφία από το Θεό για να διακρίνει την πλανερή διδασκαλία του νομικισμού με οποιαδήποτε μορφή κι αν αυτή εμφανίζεται! Ποτέ ας μη ζητήσουμε τη δικαίωση και τον αγιασμό μας μέσω τελετών ή ανθρώπινων κανόνων, αλλά να στηριζόμαστε αποκλειστικά  και μόνο στον Κύριο Ιησού Χριστό για κάθε μας ανάγκη. Ας θυμόμαστε πάντα πως ο νομικισμός αποτελεί προσβολή στο Θεό, επειδή χρησιμοποιεί μια σκιά σαν υποκατάστατο  της πραγματικότητας.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ