Ο αγιασμός εκπλήρωση του θείου θελήματος

0
134

«Περί δε των χρόνων και των καιρών, αδελφοί, δεν έχετε χρείαν να σας γράφη τις· διότι σεις εξεύρετε ακριβώς ότι η ημέρα του Κυρίου ως κλέπτης εν νυκτί ούτως έρχεται. Επειδή όταν λέγωσιν, Ειρήνη και ασφάλεια, τότε επέρχεται επ” αυτούς αιφνίδιος όλεθρος, καθώς αι ωδίνες εις την εγκυμονούσαν, και δεν θέλουσιν εκφύγει. Αλλά σεις, αδελφοί, δεν είσθε εν σκότει, ώστε η ημέρα να σας καταφθάση ως κλέπτης· πάντες σεις είσθε υιοί φωτός και υιοί ημέρας. Δεν είμεθα νυκτός ουδέ σκότους. Άρα λοιπόν ας μη κοιμώμεθα ως και οι λοιποί, αλλ” ας αγρυπνώμεν και ας εγκρατευώμεθα. Διότι οι κοιμώμενοι την νύκτα κοιμώνται, και οι μεθύοντες την νύκτα μεθύουσιν· αλλ” ημείς, όντες της ημέρας, ας εγκρατευώμεθα, ενδυθέντες τον θώρακα της πίστεως και αγάπης και περικεφαλαίαν την ελπίδα της σωτηρίας·» (1 Θεσσαλονικείς 4:1-8)

Η έκφραση, ακόμη κάτι, δεν σημαίνει ότι ο Παύλος ετοιμάζεται να κλείσει την επιστολή του. Συχνά υποδηλώνει αλλαγή θέματος όπως είναι η στροφή σε πρακτικές παραινέσεις. Στο τέλος του (1 Θεσσαλονικείς κεφαλαίου 3) πρόβαλλαν τρεις έννοιες: αγιότητα, αγάπη και έλευση. Αυτές αποτελούν τρία από τα κυριότερα θέματα του κεφαλαίου 4: 1)αγιότητα (εδάφιο 8). 2)αγάπη (εδάφιο 9-10). 3)έλευση (εδάφια 13-18). Το άλλο κύριο θέμα του κεφαλαίου είναι η εργατικότητα (εδάφιο 11-12). Το κεφάλαιο 4 ξεκινά με μια έκκληση να συνεχίσουν να ζουν με αγιότητα  για να ευχαριστήσουν τον Θεό, και κλίνει με την αρπαγή των πιστών. Όταν το έγραφε αυτό ο Παύλος είχε προφανώς στο νου του τον Ενώχ. Παρατηρείστε την ομοιότητα: 1)Ο Ενώχ έζησε θεάρεστα (Γένεση 5:24 α). 2)Ο Ενώχ είχε ευαρεστήσει το Θεό (Εβραίους 11:5 β), και 3)Τον Ενώχ τον παρέλαβε ο Θεό (Γένεση 5:24 β, Εβραίους 11:5 α). Ο απόστολος επαινεί τους πιστούς για την άγια ζωή τους αλλά τους παρακινεί να προχωρήσουν σε νέα επίπεδα προόδου. Η αγιότητα είναι διαδικασία, όχι τελικό επίτευγμα. Όσο ήταν μαζί τους ο Παύλος, τους πίεζε κατ’ επανάληψη με την εξουσία που είχε από τον Κύριο Ιησού, να ευαρεστούν το Θεό με την πρακτική άγια ζωή τους. Το θέλημα του Θεού για τους δικούς του είναι να γίνουν άγιοι. «Αγιάζω» σημαίνει ξεχωρίζω για θεϊκή χρήση. Όλοι οι πιστοί είναι ξεχωρισμένοι, κατά μια έννοια, για την υπηρεσία του Κυρίου. Αυτός είναι εξ ορισμού ο αγιασμός και είναι τέλειος και πλήρης (1 Κορινθίους 1:2, Εβραίους 10:10). Ωστόσο, κατά μία άλλη έννοια, οι πιστοί θα πρέπει να αγιάζουν τους εαυτούς τους, να απέχουν δηλαδή απ’ όλες τις μορφές αμαρτίας. Αυτός είναι ο πρακτικός ή προοδευτικός αγιασμός. Είναι μια διαδικασία που διαρκεί μέχρι το θάνατο του πιστού ή μέχρι την επιστροφή του Κυρίου του. Μ’ αυτή τη δεύτερη έννοια χρησιμοποιείται η λέξη στο εδάφιο 3. Η συγκεκριμένη αμαρτία για την οποία προειδοποιεί ο Παύλος, είναι η παράνομη σεξουαλική δραστηριότητα, και στην περίπτωση αυτή είναι πιθανόν ταυτόσημη με την πορνεία. Είναι μια από τις κυριότερες αμαρτίες του ειδωλολατρικού κόσμου. Η προειδοποίηση ν’ αποφεύγετε την πορνεία , χρειάζεται και σήμερα, στον βαθμό που χρειαζόταν και τον πρώτο αιώνα της ζωής της εκκλησίας. Η αποστολή κάθε χριστιανού είναι να διατηρεί το σώμα του αγιασμένο και τιμημένο. Η έκφραση «το εαυτού σκεύος» στο εδάφιο αυτό, μπορεί να αναφέρεται στη σύζυγο ή ακόμα και το ίδιο το σώμα του ανθρώπου. Στο (1 Πέτρου 3:7) αναφέρεται στη σύζυγο και στο (2 Κορινθίους 4:7) στο σώμα. Κάποιες μεταφράσεις θεωρούν ότι αναφέρεται στη σύζυγο  ενώ κάποιες άλλες υιοθετούν την άποψη ότι πρόκειται για το σώμα. Αν αφήσουμε τα συμφραζόμενα ν’ αποφασίσουν, τότε σκεύος είναι η γυναίκα κάποιου. Το δίδαγμα είναι ότι κάθε άντρας θα πρέπει να φέρεται στη γυναίκα του με τιμή και σεμνότητα, χωρίς να ξεπέφτει σε κανένα είδος συζυγικής απιστίας. Αυτό ενισχύει τη θέση ότι το θέλημα του Θεού για το ανθρώπινο γένος είναι η μονογαμία (1 Κορινθίους 7:2). Η χριστιανική άποψη για το γάμο έρχεται σε τέλεια αντίθεση μ’ εκείνη των ασεβών. Κάποιος σχολιαστής είπε: «Όταν ο Χριστός άγγιξε με τα χέρια του τη γυναίκα  στο (Λουκάς 13:13), εκείνη ανορθώθηκε. Όταν ένας άθεος άντρας αγγίζει μια γυναίκα εκείνη ηθικά παραμορφώνεται. Οι εθνικοί θεωρούσαν ότι το σεξ είναι ένα μέσο ικανοποίησης της παθιασμένης σαρκικής επιθυμίας τους. Η αγνότητα αποτελεί γι’ αυτούς αδυναμία και με το γάμο πιστεύουν ότι κάθε τέτοια αμαρτία νομιμοποιείται. Με τις βρωμερές συζητήσεις τους και τις αισχρότητες που γράφουν στους τοίχους, παινεύονται για την ντροπή τους. Η σεξουαλική ανηθικότητα είναι αμαρτία εναντίον του Αγίου Πνεύματος  του Θεού.  (1 Κορινθίους 6:19). Είναι αμαρτία απέναντι στο ίδιο το σώμα (1 Κορινθίους 6:18). Είναι όμως και αμαρτία απέναντι στους άλλους. Γι’ αυτό ο Παύλος προσθέτει: να μη ζητάτε σ’ αυτό το θέμα πλεονεκτήματα βλάπτοντας τον αδελφό σας. Με άλλα λόγια, ένας χριστιανός δεν πρέπει να ξεπερνά τα όρια του γάμου και να βλάπτει τον αδελφό του κλέβοντας την αγνότητα της γυναίκας του. Αν και κατά κανόνα τέτοιου είδους αδικήματα δεν τιμωρούνται στα ποινικά δικαστήρια  σήμερα, ο Κύριος είναι δίκαιος τιμωρός για όλα αυτά. Η σεξουαλική αμαρτία έχει σαν αποτέλεσμα φρικτό φυσικό και ψυχικό χάος σ’ αυτή τη ζωή. Αυτό όμως δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με τις αιώνιες συνέπειες, αν η αμαρτία μείνει κρυφή και ασυγχώρητη. Ο Παύλος είχε προειδοποιήσει τους Θεσσαλονικείς γι’ αυτό. Ένας από τους πλέον χαρισματικούς συγγραφείς της Αγγλίας του 19ου αιώνα έπεσε σε σεξουαλική αμαρτία και κατέληξε στην φυλακή και την ατίμωση. Να τι έγραψε: Οι θεοί μου έδωσαν σχεδόν τα πάντα. Εγώ όμως άφησα τον εαυτό μου να υποκύψει στη γοητεία άσκοπων και αισθησιακών ηδονών… Κουράστηκα να βρίσκομαι ψηλά, και βούτηξα με τη θέλησή μου βαθιά, αναζητώντας καινούριες συγκινήσεις … Έγινα με τον καιρό αδιάφορος για τη ζωή των άλλων. Έπαιρνα ευχαρίστηση όπου την έβρισκα  και προχωρούσα παραπέρα. Ξέχασα πως και η παραμικρή πράξη μιας συνηθισμένης μέρας χτίζει χαρακτήρα, κι επομένως ό,τι έχει κάνει κανείς  στα κρυφά, κάποια μέρα θα φανερωθεί. Δεν ήμουν πια ο καπετάνιος της ψυχής μου, και δεν το ήξερα. Άφησα να με κυριεύσουν οι απολαύσεις. Και κατέληξα σε φριχτή ατίμωση. Έγινα αδιάφορος για τη ζωή των άλλων, ή πως θα έλεγε ο Παύλος, αμάρτησε και έβλαψε τον αδελφό του σ’ αυτό το θέμα. Ο Θεός δεν μας κάλεσε με μόνο σκοπό την ηθική μας ασυδοσία, αλλά τη ζωή της αγιότητας και της καθαρότητας. Μας κάλεσε από ένα βούρκο εξαχρείωσης και ξεκίνησε μ’ εμάς μια διαδικασία  που διαρκεί μια ολόκληρη ζωή με σκοπό να γινόμαστε όλο και περισσότερο όμοιοι μ’ Αυτόν. Όποιος παραβαίνει αυτή την οδηγία δεν περιφρονεί απλώς τη διδασκαλία ενός ανθρώπου, όπως ο απόστολος Παύλος . Αψηφά, αγνοεί, περιφρονεί  και απορρίπτει τον ίδιο το Θεό – που μας έδωσε επίσης το Πνεύμα του το Άγιο. Η λέξη «Άγιο» εδώ προσδίδει έμφαση. Πως μπορεί κάποιος που μέσα του κατοικεί το Άγιο Πνεύμα να δείχνει ανεκτικότητα στην σεξουαλική αμαρτία. Παρατηρήστε ότι σ’ αυτή την παράγραφο αναφέρονται όλα τα μέλη της Τριάδας. Ο Πατέρας (εδάφιο 3), ο Υιός (εδάφιο 2), και το Άγιο Πνεύμα (εδάφιο 8). Υπέροχη σκέψη! Και τα τρία πρόσωπα της Θεότητας ενδιαφέρονται και εμπλέκονται στον αγιασμό του πιστού.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ