Το χριστιανικό σπίτι

0
126

«Αι γυναίκες, υποτάσσεσθε εις τους άνδρας σας ως εις τον Κύριον, διότι ο ανήρ είναι κεφαλή της γυναικός, καθώς και ο Χριστός κεφαλή της εκκλησίας, και αυτός είναι σωτήρ του σώματος. Αλλά καθώς η εκκλησία υποτάσσεται εις τον Χριστόν, ούτω και αι γυναίκες ας υποτάσσωνται εις τους άνδρας αυτών κατά πάντα. Οι άνδρες, αγαπάτε τας γυναίκάς σας, καθώς και ο Χριστός ηγάπησε την εκκλησίαν και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ αυτής, διά να αγιάση αυτήν, καθαρίσας με το λουτρόν του ύδατος διά του λόγου, διά να παραστήση αυτήν εις εαυτόν ένδοξον εκκλησίαν, μη έχουσαν κηλίδα ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων, αλλά διά να ήναι αγία και άμωμος. Ούτω χρεωστούσιν οι άνδρες να αγαπώσι τας εαυτών γυναίκας ως τα εαυτών σώματα. Όστις αγαπά την εαυτού γυναίκα εαυτόν αγαπά· διότι ουδείς εμίσησέ ποτέ την εαυτού σάρκα, αλλ” εκτρέφει και περιθάλπει αυτήν, καθώς και ο Κύριος την εκκλησίαν·» (Εφεσίους 5:22-29)

«Και οι πατέρες, μη παροργίζετε τα τέκνα σας, αλλ” εκτρέφετε αυτά εν παιδεία Κυρίου.» (Εφεσίους 6:4)

Ο Θεός θεωρεί ότι το σπίτι είναι μια σημαντική δύναμη στη χριστιανική ζωή. Η πολύ γνωστή φράση «το χέρι που κουνάει την κούνια κυβερνάει τον κόσμο», έχει μέσα της περισσότερη αλήθεια απ’ ότι φαίνεται. Το κύτταρο της οικογένειας σχεδιάστηκε από το Θεό για να διατηρηθούν οι αξίες της ζωής. Καθώς ολοένα και λιγότερη προσοχή δίνεται στην οικογένεια, ο πολιτισμός μας παρακμάζει ταχύτατα. Η πρώτη επιστολή του Παύλου στον Τιμόθεο διδάσκει με έναν ιδιαίτερο τρόπο ότι ο Θεός έχει ορίσει την οικογενειακή ζωή για να αναπτυχθούν εκεί τα πνευματικά χαρακτηριστικά του πιστού. Έτσι, η ανάδειξη του χαρακτήρα κάποιου μέσα στο σπίτι, τον κάνει κατάλληλο για να παίζει αύριο ηγετικό ρόλο στην εκκλησία. Στα εδάφια που ακολουθούν έχουμε μερικές θεμελιώδεις αρχές που αποτελούν οδηγό για την ίδρυση ενός χριστιανικού σπιτιού. Καθώς μελετούμε αυτό το τμήμα, θα πρέπει να έχουμε στο νου μας τα εξής «πρέπει». 1)Πρέπει να υπάρχει οικογενειακό θυσιαστήριο –μια καθημερινή ώρα που η οικογένεια μαζεύεται για μελέτη της Γραφής και προσευχή. 2)Ο πατέρας πρέπει να έχει μια θέση κύρους μέσα στο σπίτι, και θα πρέπει το κύρος του να το εμπνέει με σοφία και αγάπη. 3)Η σύζυγος και μητέρα θα πρέπει να αντιλαμβάνεται ότι πρωταρχικά το πεδίο ευθύνης της απέναντι στο Θεό και την οικογένεια είναι μέσα στο σπίτι. Σε γενικές γραμμές δεν είναι σοφό για τη σύζυγο να έχει μια εξωτερική εργασία. Υπάρχουν, φυσικά, εξαιρέσεις. 4)Οι σύζυγοι θα πρέπει να δίνουν ένα χριστιανικό παράδειγμα στα παιδιά τους. Θα πρέπει να είναι ενωμένοι σε όλα τα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της πειθαρχίας των παιδιών, όταν αυτή επιβάλλεται. 5)Θα πρέπει να διαφυλάσσεται το κύτταρο της οικογένειας. Είναι πιθανό ν’ απορροφηθεί κάποιος τόσο πολύ από τη δουλειά, την κοινωνική ζωή, κι ακόμα τη χριστιανική υπηρεσία, ώστε τα παιδιά του να υποφέρουν από την ‘έλλειψη στοργής, συναναστροφής, καθοδήγησης και πειθαρχίας. Πολλοί γονείς θα ‘πρεπε ίσως να ομολογήσουν να ομολογήσουν με θλίψη για το δύστροπο γιό ή την κόρη τους: «ενώ εγώ ήμουν απασχολημένος από δω κι από κει, ο αιχμάλωτος εξαφανίστηκε» (1 Βασιλέων 20:40). 6)Σχετικά με την πειθαρχία των παιδιών, έχουν προταθεί τρεις βασικοί κανόνες: Ποτέ να μην τιμωρείς όταν είσαι οργισμένος. Ποτέ να μην τιμωρείς άδικα. Ποτέ να μην τιμωρείς χωρίς να εξηγείς το λόγο. 7)Είναι εύκολο για τα παιδιά να έχουν  απ’ τα νιάτα τους υπομείνει δυσκολίες (Θρήνοι 3:27), να μάθουν την πειθαρχία της εργασίας και της αποδοχής ευθύνης, και την αξία των χρημάτων. 8)Πάνω απ’ όλα, οι χριστιανοί γονείς θα πρέπει να αποφεύγουν να έχουν φιλοδοξίες για τα παιδιά τους με σαρκικό, με κοσμικό τρόπο, αλλά θα πρέπει να τους προβάλλουν συνεχώς την υπηρεσία στον Κύριο ως τον μόνο τρόπο που αξίζει να ξοδέψουν τη ζωή τους. Για μερικούς, αυτό μπορεί να σημαίνει πλήρους απασχόλησης υπηρεσία στον ιεραποστολικό αγρό. Για άλλους, αυτό μπορεί να σημαίνει υπηρεσία στον Κύριο μέσα από ένα επάγγελμα. Αλλά σε κάθε περίπτωση, η εργασία για τον Κύριο θα πρέπει να αποτελεί την πρωταρχική σκέψη. Τόσο στο σπίτι, όσο και στη δουλειά, οπουδήποτε και να βρισκόμαστε, θα πρέπει να έχουμε συνείδηση του γεγονότος ότι αντιπροσωπεύουμε τον Σωτήρα μας, κι έτσι κάθε μας λέξη και πράξη θα πρέπει να είναι αντάξιά Του. Για την ακρίβεια θα πρέπει όλα να καθοδηγούνται απ’ Αυτόν.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ