Κάποτε στο σκοτάδι, τώρα όμως στο φως!

0
240

«Διότι ήσθε ποτέ σκότος, τώρα όμως φως εν Κυρίω· περιπατείτε ως τέκνα φωτός· διότι ο καρπός του Πνεύματος είναι εν πάση αγαθωσύνη και δικαιοσύνη και αληθεία· εξετάζοντες τι είναι ευάρεστον εις τον Κύριον. Και μη συγκοινωνείτε εις τα έργα τα άκαρπα του σκότους, μάλλον δε και ελέγχετε· διότι τα κρυφίως γινόμενα υπ” αυτών αισχρόν έστι και λέγειν· τα δε πάντα ελεγχόμενα υπό του φωτός γίνονται φανερά· επειδή παν το φανερούμενον φως είναι. Διά τούτο λέγει· Σηκώθητι ο κοιμώμενος και ανάστηθι εκ των νεκρών, και θέλει σε φωτίσει ο Χριστός. Προσέχετε λοιπόν πως να περιπατήτε ακριβώς, μη ως άσοφοι, αλλ” ως σοφοί,» (Εφεσίους 5:8-15)

Οι Εφέσιοι ήταν κάποτε στο πνευματικό σκοτάδι, τώρα όμως που πιστεύουν στον Κύριο βρίσκονται στο πνευματικό φως. Τώρα μέσω της ένωσής τους με το Χριστό, έχουν γίνει φως. Αυτός είναι φως, εκείνοι είναι ενωμένοι μαζί Του, συνεπώς τώρα είναι φως. Η κατάστασή τους από δω και πέρα ν’ ανταποκρίνεται στη θέση τους. Θα πρέπει να ζουν σαν άνθρωποι που ανήκουν στο φως. Το εδάφιο (5:9) είναι παρένθεση για να εξηγήσει τον καρπό που παράγεται από εκείνους που ζουν μέσα στο φως. Γιατί η ζωή εκείνων που οδηγούνται από το Άγιο Πνεύμα, διακρίνεται για την αγαθότητα, τη δικαιοσύνη και την αλήθεια. Η αγαθότητα εδώ είναι ένας περιεκτικός όρος για κάθε ηθική αρετή. Δικαιοσύνη σημαίνει ακεραιότητα σε κάθε είδους σχέση με το Θεό και τους ανθρώπους. Η αλήθεια σημαίνει ειλικρίνεια, δικαιοσύνη και γνησιότητα. Βάλτε τα όλα αυτά μαζί και θα έχετε το φως μιας γεμάτης με το Χριστό ζωής που λάμπει μέσα σ’ ένα περιβάλλον θλιβερού σκοταδιού. Εκείνοι που ζουν μέσα στο φως δεν παράγουν μόνο το είδος του καρπού που αναφέρεται στο προηγούμενο εδάφιο, αλλά βρίσκουν και τι αρέσει στον Κύριο. Ελέγχουν την κάθε σκέψη, λέξη και πράξη τους. Τι γνώμη έχει ο Κύριος γι’ αυτό; Πως θα φαινόταν αυτό στα μάτια Του;  Κάθε πτυχή της ζωής μπαίνει κάτω από το φως του προβολέα του Λόγου Του: συζητήσεις, βιοτικό επίπεδο, ρούχα, βιβλία, επάγγελμα, απολαύσεις, διασκέδαση, έπιπλα, φιλίες, διακοπές, αυτοκίνητα και αθλητισμός. Οι πιστοί θα πρέπει να μην έχουν καμία σχέση με τα σκοτεινά κι ανώφελα έργα των άλλων, είτε με ευθεία συμμετοχή ή με κάποια στάση που δείχνει ανοχή ή επιείκεια. Αυτά τα σκοτεινά έργα είναι ανώφελα όσον αφορά τον Θεό και τους ανθρώπους. Ήταν αυτό το στοιχείο της απόλυτης πνευματικής στειρότητας που κάποτε ώθησε τον Παύλο να ρωτήσει τους χριστιανούς της Ρώμης: «ποιο ήταν το κέρδος σας από τη διαγωγή σας εκείνη;» (Ρωμαίους 3:19). Ο πιστός δεν καλείται μόνο να απέχει από τα σκοτεινά κι ανώφελα έργα αλλά καλείται να τα ξεσκεπάζει. Το κάνει αυτό με δυο τρόπους. Πρώτον, με μια άγια ζωή, και δεύτερον, με λόγια ελέγχου, που λέγονται με οδηγία του Αγίου Πνεύματος. Ο απόστολος τώρα εξηγεί γιατί ο χριστιανό ς δεν πρέπει να έχει καμία συνέργεια στην ηθική διαφθορά, αλλά και θα πρέπει να την στηλιτεύει. Οι αισχρές αμαρτίες που διαπράττουν οι άνθρωποι στα κρυφά είναι τόσο εξευτελιστικές, που είναι ντροπή ακόμα και να τις αναφέρουμε –πόσο μάλλον να τις διαπράξουμε! Οι αφύσικες μορφές αμαρτίας που εφεύρε ο άνθρωπος, είναι τόσο βρώμικες, ώστε και μόνο να τις περιγράψει κανείς μολύνει το μυαλό εκείνων που τον ακούνε. Συνεπώς ο χριστιανός διδάσκεται να μη μιλάει καν γι’ αυτές. Όταν όλα αυτά έρχονται στο φως, αποκαλύπτεται η αληθινή τους φύση. Έτσι, μια άγια χριστιανική ζωή δείχνει πόσο αμαρτωλή είναι η ζωή εκείνων που δεν έχουν γνωρίσει τη χάρη του Θεού. Αλλά και τα κατάλληλα λόγια ελέγχου φανερώνουν επίσης τον πραγματικό χαρακτήρα της αμαρτίας. Γιατί ό,τι φανερώνεται γίνεται κι αυτό φως. Αυτό απλά σημαίνει πως όταν οι χριστιανοί ασκούν τη διακονία τους με τρόπο που να φωτίζει το πνευματικό σκοτάδι, τότε έρχονται κι άλλα στο φως. Άνθρωποι της αμαρτίας μεταμορφώνονται σε παιδιά του φωτός μέσα από τον έλεγχο που ασκεί στη ζωή τους το φως. Φυσικά, όπως όλοι οι κανόνες, έχει κι αυτός τις εξαιρέσεις του. Δεν γίνονται χριστιανοί όλοι όσοι έρχονται σε επαφή με το φως. Αποτελεί, όμως, αρχή των πνευματικών πραγμάτων, ότι το φως έχει τον τρόπο ν’ αναπαράγει τον εαυτό του. Μια εφαρμογή αυτής της αρχής απαντάται στο (1 Πέτρου 3:1), όπου οι πιστές σύζυγοι διδάσκονται να κερδίσουν τους άπιστους συζύγους τους στον Χριστό με το παράδειγμα της ζωής τους: «Οι γυναίκες επίσης να υποτάσσεστε στους άντρες σας. Έτσι, κι αν μερικοί απ’ αυτούς δεν πιστεύουν στο λόγο του Θεού, με τη συμπεριφορά σας θα τους κάνετε να πιστέψουν χωρίς διδασκαλία». Συνεπώς το φως της ζωής των χριστιανών γυναικών θριαμβεύει ενάντια στο σκοτάδι των ειδωλολατρών αντρών, και οι τελευταίοι «γίνονται κι αυτοί φως». Η ζωή του πιστού θα πρέπει πάντοτε να εκπέμπει ένα μήνυμα, θα πρέπει πάντοτε να ξεσκεπάζει το γύρο σκοτάδι, θα πρέπει πάντοτε να απευθύνει αυτή την πρόσκληση σ’ αυτούς που ζουν μακριά από το Χριστό.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ