Η χαρά μας

0
420

«Ο δε καρπός του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια· κατά των τοιούτων δεν υπάρχει νόμος.» (Γαλάτας 5:22-23)

Θα τολμήσω μια παρατήρηση. Λίγοι χριστιανοί είναι γεμάτοι από χαρά. Απουσιάζει το στοιχείο αυτό από τη ζωής τους. Και είναι πάρα πολύ κακό αυτό. Η χαρά είναι ένδειξη μιας πνευματικής υγείας. Η χαρά είναι η απόδειξη της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στη ζωή μας.  Η χαρά είναι η βεβαίωση πως δεν έχουμε κενά και παραλείψεις στη ζωή μας. Πρωτίστως πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και όταν δεν έχουμε χαρά να το ομολογούμε. Το να ισχυριζόμαστε πως έχουμε, ή πως καμιά φορά έχουμε, ενώ απουσιάζει η χαρά από τη ζωή μας, το να λέμε ψέματα γύρω απ’ αυτό το θέμα, είναι διπλά κακό, γιατί μας απομακρύνει το ενδεχόμενο να αποκτήσουμε κάποτε χαρά. Όταν απουσιάζει η χαρά, το κενό καλύπτεται μέσα στην καρδιά μας από φόβους, ανησυχίες, από ενδεχόμενα να συμβούν, όλα στοιχεία νοσηρά, αντιπνευματικά, δηλητηριώδη. Για να έχουμε χαρά ήλθε εδώ κάτω στη γη ο Χριστός. Για να έχουμε χαρά ανέβηκε πάνω στο σταυρό και πέθανε, απομακρύνοντας την αμαρτία. Για να έχουμε χαρά είναι τώρα στο θρόνο του Πατέρα και στην καρδιά μας δια του Πνεύματος. Θα σου πω κάτι, που ίσως δεν στο έχει πει κανένας, πως μη έχοντας χαρά στη χριστιανική σου ζωή, αμαρτάνεις. Γιατί είναι εντολή του Πνεύματος: «Πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεστε, κατά πάντα ευχαριστείτε, διότι τούτο είναι το θέλημα του Θεού». Παραβαίνεις το θέλημα του Θεού. Ζεις μια ζωή γεμάτη πικρίες. Δεν έχεις την πληρότητα της χαράς του Θεού. Είναι κρίμα να μας προσφέρει ο Χριστός χαρά κι εμείς να μην την έχουμε.  Κάτι δεν λειτουργεί σωστά στην πνευματική μας ζωή. Κάτι δεν προσέξαμε. Κάπου δεν καθαριστήκαμε, και το έργο του Πνεύματος μπλοκάρεται μέσα στη δική μας καρδιά ενώ δεν συμβαίνει το ίδιο στο διπλανό αδελφό μας. Μήπως η καρδιά μας, ακόμα είναι προσηλωμένη στα ανθρώπινα, τα μάταια, τα γήινα, και περιμένει από κει χαρά; Μα αυτά, δεν είναι μέσα στη φύση τους να δώσουν χαρά, γιατί είναι μάταια, φθαρτά και παρέρχονται. Μήπως ακόμα φιλοξενούμε μέσα στην καρδιά μας όνειρα και σχέδια, που δεν πραγματοποιούνται  και γι’ αυτό είμαστε κατσουφιασμένοι; Μήπως επιδιώκουμε και επιζητούμε, όπως ο κόσμος, κάποια προβολή του εαυτού μας, που η σωστή του θέση είναι στο σταυρό, και ακριβώς γι’ αυτό είμαστε λυπημένοι; Κάτι τέτοιο μάλλον συμβαίνει. Ο σταυρός του Χριστού, δεν είναι μόνο μέσο συγχώρεσης των παλιών μας αμαρτιών, αλλά και καταδίκη του εαυτού μας και των επιθυμιών μας για να ζήσουμε μια ελεύθερη ζωή με το Χριστό. Τα τρία αυτά, το «χαίρετε», το «αδιαλείπτως προσεύχεστε», και το «κατά πάντα ευχαριστείτε», αποτελούν μια ενότητα. Δεν μπορείς να έχεις χαρά, αν κατά πάντα, για όλα, δεν ευχαριστείς το Θεό. Πρόσεξε για όλα. Απολύτως όλα. Γιατί κρύβουν αγάπη και σοφία Θεού, που εσύ δεν αντιλαμβάνεσαι. Ναι… Ναι… άρχισε τα πρώτα, δειλά βήματα ευχαριστίας στο Θεό. Η ζωή σου είναι μια αλυσίδα από ευχαριστίες, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Για τα μαύρα και τα άσπρα. Για τα πικρά και τα γλυκά. Για τα άσχημα και τα όμορφα. Ο Χριστός χαρίζει μια ζωή μακάρια, με το να προσέχουμε τα λόγια Του και να υπακούμε σ’ Αυτόν. Γνωρίζει τα μυστικά της ζωής, που εμείς, δεν τα γνωρίζουμε. Μα τα μαθαίνουμε, εάν πιστεύουμε σ’ Αυτόν. Εάν τον παραδεχόμαστε σαν Κύριό μας. Εάν υπολογίζουμε την αγάπη Του. Τότε, γιατί διαρκώς και αδιάκοπα να μην Τον ευχαριστούμε;  Τότε σαν κοράκια σκορπίζουν και φεύγουν οι σκοτεινές σκέψεις. Τότε ένας ήλιος, ο ήλιος της παρουσίας Του, λάμπει μέσα στην καρδιά μας. Τότε βασιλεύει η δόξα Του στη ζωή μας και η γη δεν έχει διαφορά από τον Ουρανό. Πάντοτε χαίρετε. Εάν δεν το έχεις, ζήτησε από το Χριστό να συγχωρήσει και ζήτησέ Του να σε καθαρίσει την καρδιά σου για να βλέπεις σωστά, να κρίνεις σωστά, και να εκτιμάς απόλυτα την αγάπη Του για σένα. «Αυτά λάλησα προς εσάς για να έχετε τη χαρά μου και η χαρά σας να είναι πλήρης». Μια πληρότητα χαράς Χριστού. Τότε τι άλλο θέλουμε; Όλα τα άλλα είναι μάταια και ψεύτικα.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ