Τι θα κάνει τη διαφορά

0
363

«Και ήκουσα άλλην φωνήν εκ του ουρανού, λέγουσαν· Εξέλθετε εξ αυτής ο λαός μου, διά να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής, και να μη λάβητε εκ των πληγών αυτής· διότι αι αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού, και ενεθυμήθη ο Θεός τα αδικήματα αυτής.» (Αποκάλυψη 18:4-5)

«Διά τούτο. Εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αποχωρίσθητε, λέγει Κύριος, και μη εγγίσητε ακάθαρτον, και εγώ θέλω σας δεχθή, και θέλω είσθαι Πατήρ σας, και σεις θέλετε είσθαι υιοί μου και θυγατέρες, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.» (2 Κορινθίους 6:17-18)

Η κοσμικότητα μέσα στην εκκλησία, θα συνετίσει πνευματικά κάποιους να λακίσουν, να τιναχθούν έξω από τον συμβιβασμό, να ξεχωρίσουν τη θέση τους, να αναζητήσουν το γνήσιο και να το βρουν, να το ζήσουν. Θα επιδιώξουν μια βαθιά, συνειδητή σύνδεση με τον Ιησού δια της πίστεως, με βήματα συγκεκριμένα αγιασμού και προόδου προς τον Ουρανό. Ίσως πρέπει να υπογραμμίσουμε και τούτο το σημείο. Ας μη νομίσουμε πως αυτός ο πυρήνας της αντίδρασης στον ξεπεσμό και την κοσμικότητα της εκκλησίας είναι άνθρωποι ιδιαίτερης δύναμης και χαρισμάτων, εντυπωσιακών εκδηλώσεων ή επαναστάτες. Αντίθετα είναι κοινοί, κοινότατοι πιστοί άνθρωποι, που ίσως τα ονόματά τους ποτέ δεν θα ακουστούν ή δεν θα μαθευτούν και οι ίδιοι ποτέ δεν θα μεγαλουργήσουν. Τη διαφορά την κάνει μπάντα η καρδιά του ανθρώπου, η διάθεση της ψυχής του. Αυτοί οι άνθρωποι κοιτάζουν με αγάπη ίσια στο Φως, λαχταρούν την Αλήθεια, πιστεύουν στο Θεό και το αγαθό θέλημά Του. Αυτά τα στοιχεία καταλήγουν να είναι σπάνια, δυσεύρετα ανάμεσα στους πιστούς των εκκλησιών. Είναι οι άνθρωποι αυτοί που θα γυρίσουν πίσω στις ρίζες με αναζήτηση να απολαύσουν τη γνήσια πνευματική ζωή του ευαγγελίου, την ομορφιά της ζωής της πίστης, τη δύναμη της προσωπικής εσωτερικής λατρείας στον Θεό. Και τούτο είναι το κρίσιμο σημείο. Για να φτάσεις να ζεις έτσι το θαύμα της αγάπης του Θεού σε μια εποχή ξεπεσμού και νοθείας, ίσως χρειαστεί να θυσιάσεις τα πάντα και να προχωρήσεις μόνος. Μόνος και διωγμένος. Μόνος και ξεχωρισμένος. Πέρα από την συμβιβασμένη ζωή των αδελφών σου στην εκκλησία, πέρα από την μετριότητα, που είναι τόσο άθλια στα πνευματικά πράγματα. Μόνος, εν μέσω διαφωνούντων μαζί σου. Μόνος, ενώ κάποιοι σου επιτίθενται ή σε κατηγορούν. Μόνος, καταβάλλοντας όλο το κόστος που θα απαιτήσουν από σένα ο διάβολος και τα όργανά του. Μόνος από τους άλλους, αλλά πραγματικά δικός Του. Μόνος, αλλά με τον ζωντανό Κύριο μέσα σου, με μια ζωή ζωντανής κοινωνίας με τον Πατέρα Θεό, ταύτισης με τον αναστημένο Ιησού Χριστό, με μια ζωή πλήρη Πνεύματος Αγίου. Αλήθεια, όποιος μαγευτεί με τούτο το θαύμα της «ολόκληρης ζωής», της γνήσιας ζωής του ευαγγελίου, δύσκολα κάνει πίσω. Δύσκολα, πολύ δύσκολα τα εγκαταλείπει «αγαπήσας τον παρόντα κόσμο», δύσκολα λέει ναι στην πλάνη, στο ψέμα, στον συμβιβασμό των πονηρών ημερών του τέλους. Αυτοί οι άγιοι άνθρωποι, που έζησαν και ζουν το μεγαλείο της ζωής του Πνεύματος, είναι που νεύουν σ’ εμάς σήμερα: να μη συμβιβαστούμε, να μη κάνουμε πίσω, να μη προσκυνήσουμε τη «χρυσή εικόνα» του κόσμου, να μη λυγίσουμε μπροστά στο ρεύμα και το πνεύμα των άχαρων και σκοτεινών ημερών του τέλους. Αυτοί ή μάλλον, τέτοιοι, για όσο υπάρχουν, θα είναι το αλάτι των τελευταίων ημερών.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ