Φωνή που σώζει!

0
432
«Και ύπαγε, είσελθε προς τους αιχμαλωτισθέντας, προς τους υιούς του λαού σου, και λάλησον προς αυτούς, και ειπέ προς αυτούς: Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός εάν τε ακούσωσιν, εάν τε απειθήσωσιν.”
(Ιεζεκιήλ γ ́ 11)
«Η φωνή της κόρης μου έσωσε τη ζωή μου», ήταν τα πρώτα λόγια ενός 63χρονου κυρίου,
μόλις βρήκε τις αισθήσεις του, στο κρεβάτι του νοσοκομείου. Είχε τραυματιστεί σοβαρά σε
αυτοκινητιστικό, σε μια μετωπική σύγκρουση. Βρέθηκε πεσμένος στο δρόμο, με σπασμένα
τα πλευρά του. Το ασθενοφόρο, που ειδοποιήθηκε να σπεύσει στον τόπο του δυστυχήματος, το οδηγούσε η κόρη του, η οποία βεβαίως αγνοούσε το συμβάν.
Μόλις είδε τον πατέρα της, έτρεξε κοντά του κι άρχισε, με όλη της τη δύναμη και την αγωνία, να φωνάζει το όνομά του.
Όπως ομολόγησε αργότερα ο πατέρας, αυτό το έντονο ηχητικό ερέθισμα τον έφερε πίσω στη ζωή. Πολλοί κείτονται δίπλα μας πληγωμένοι από την αμαρτία, τραυματισμένοι, πονεμένοι. Βρίσκονται πολύ κοντά μας. Στη γειτονιά μας, στη δουλειά μας, στο ίδιο μας ίσως το σπίτι. Κινδυνεύουν. Χάνουν τη ζωή τους κάθε μέρα σταγόνα-σταγόνα και χάνονται αιώνια, χωρίς
Θεό, χωρίς Χριστό, χωρίς ελπίδα.
Πώς να τους αφήσουμε αβοήθητους; Πώς να τους αφήσουμε να αιμορραγούν, να
κατακομματιάζεται η ψυχή τους; Αν τους αγαπούμε, πρέπει να κάνουμε κάτι, όσο
είναι ακόμη καιρός. Να τους φωνάξουμε με όλη μας τη δύναμη. Με όλη τη δύναμη
της άγιας ζωής μας και της ειρηνεμένης μας ψυχής. «Ο Χριστός σώζει! Ο Χριστός
μπορεί να σώσει κι εσένα!» Ποιος σκέφτεται ευγένειες σε τέτοιες περιπτώσεις;
Μπροστά σε τέτοιο αιώνιο κίνδυνο, διστάζεις να «τους χαλάσει την ησυχία τους»;
Κύριέ μου, σακατεμένο από την αμαρτία με βρήκες. Σ’ ευχαριστώ για τη
φωνή Σου, που με έβγαλε από το θανατερό λήθαργο. Δώσε μου δύναμη να
φωνάξω, να σωθούν κι άλλες πολύτιμες ψυχές απ’ την αιχμαλωσία του πονηρού εχθρού μας. Να ζήσω άγια, μια ζωή διαμαρτυρίας, που να φωνάζει για την καθαρότητά Σου.
Πολλοί κείτονται δίπλα μας πληγωμένοι από την αμαρτία, τραυματισμένοι,
πονεμένοι. Βρίσκονται πολύ κοντά μας. Στη γειτονιά μας, στη δουλειά μας, στο ίδιο
μας ίσως το σπίτι. Χωρίς Θεό, χωρίς Χριστό, χωρίς ελπίδα. Αν τους αγαπούμε,
πρέπει να τους φωνάξουμε με όλη τη δύναμη της άγιας ζωής μας και της ειρηνεμένης
μας ψυχής. «Ο Χριστός σώζει! Ο Χριστός μπορεί να σώσει κι εσένα!»

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ