Η υπομονή

0
390

Γενικά, τη λέξη «υπομονή» τη χρησιμοποιούμε για να προσδιορίσουμε την ικανότητα κάποιου να περιμένει: είτε σε μια ατέλειωτη ουρά αυτοκινήτων σ’ ένα μπλοκαρισμένο δρόμο, ή στο ταμείο ενός σουπερμάρκετ, ή ακόμα τη σύζυγό του που πάντοτε είναι αργοπορημένη!
«Η δοκιμασία της πίστεως σας εργάζεται υπομονή. Η δε υπομονή ας έχει έργο τέλειο, δια να είστε τέλειοι και ολόκληροι, μη όντες εις μηδέν ελλιπείς» (Ιάκωβος 1:3-4)
«Η θλίψη εργάζεται υπομονή, η δε υπομονή δοκιμή, η δε δοκιμή ελπίδα» (Ρωμαίους 5:3-4)
Στα εδάφια που αναφέρονται παραπάνω, η υπομονή προσδιορίζει την πνευματική ικανότητα που μπορεί να αποκτήσει ο χριστιανός για να περνάει ειρηνικά τις δύσκολες στιγμές του, χωρίς να αποθαρρύνεται. Όταν εξασκείται με τρόπο που αρέσει στον Κύριο, ο Οποίος πρώτος μας έδωσε το παράδειγμα, η υπομονή γίνεται μια αρετή που δεν έχει καμιά σχέση με την μοιρολατρία ή την παραίτηση μπροστά σε γεγονότα που δεν μπορεί κανείς ν’ αλλάξει.
Ο ιστός γνωρίζει ότι η δοκιμασία δεν έρχεται έτσι τυχαία. «Το χωνευτήρι δοκιμάζει τον άργυρο και η κάμινος τον χρυσόν, ο δε Κύριος τας καρδίας» (Παροιμίες 17:3). Την επιτρέπει ο Θεός για ένα πολύ συγκεκριμένο σκοπό. «Πάσα δε παιδεία προς μεν το παρόν δεν φαίνεται ότι είναι πρόξενος χαράς, αλλά λύπης, ύστερον όμως αποδίδει εις τους γυμνασθέντας δι’ αυτής καρπό ειρηνικό δικαιοσύνης» (Εβραίους 12:11). Και η δοκιμασία είναι μετρημένη, δεν πρόκειται να ξεπεράσει αυτό που μπορούμε να υποφέρουμε (1 Κορινθίους 10:13).
Ο χριστιανός μπορεί να είναι υπομονετικός γιατί εμπιστεύεται στο Θεό. Αυτός ο Παντοδύναμος και Πάνσοφος Πατέρας τον αγαπά. Έτσι δέχεται χωρίς παράπονα τις δυσκολίες που του παρουσιάζονται. Περπατώντας μαζί με τον Κύριό Του, σε υποταγή και εμπιστοσύνη, ο πιστός μπορεί να τις περνάει με υπομονή και καρτερία.
Η δοκιμασία είναι ένας τρόπος εκπαίδευσης μέσα στα χέρια του Θεού για να κάνει το παιδί Του να προοδεύσει στη γνώση του Προσώπου Του, που είναι αγάπη, σοφία, δύναμη και πιστότητα.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ