Ομολογία του αποστόλου Παύλου

0
255

Στην επιστολή προς Φιλιππησίους, ο απόστολος Παύλος μας διηγείται την πείρα του σχετικά με την αλήθεια της τακτοποίησης του αμαρτωλού απέναντι στο Θεό, με μόνη την πίστη. Να τα λόγια του: «Εμείς λατρεύουμε το Θεό με τρόπο πνευματικό, και καυχόμαστε στον Ιησού Χριστό, και μη έχοντας την πεποίθηση στη σάρκα» (δηλαδή στα κατορθώματα του «Εγώ») (Φιλιππησίους 3:3).
Συνεχίζοντας ο απόστολος λέει ότι, προτού να γνωρίσει το Χριστό έδινε σημασία στην οικογενειακή θρησκευτική καταγωγή του και στα κατορθώματά του. Νόμιζε ότι είχε πνευματικό πλούτο, «κέρδη». Όταν, όμως γνώρισε το Χριστό, τη θεότητα του προσώπου Του και το ανείπωτο μεγαλείο του έργου τη σωτηρίας Του, τότε, συγκρίνοντας τους δυο θησαυρούς τα «κέρδη» και το Χριστό, αντιλήφθηκε αμέσως την εξαιρετική υπεροχή του Χριστού και θεώρησε ως «ζημία» και ως σκύβαλα τα προηγούμενα κέρδη του, για τα οποία άλλοτε είχε κρυφό καύχημα και παραδόθηκε αμέσως στο Χριστό, πετώντας από πάνω του κάθε δική του αξία και παίρνοντας αμέσως «δια πίστεως» τη σωτηρία του Χριστού. Να, τα δικά του λόγια: «Εκείνα που ήσαν για μένα κέρδη, αυτά τα θεώρησα ζημία για το Χριστό. Μάλιστα δε και θεωρώ ότι τα πάντα είναι ζημία απέναντι στο έξοχο της γνώσης του Ιησού Χριστού, του Κυρίου μου για Τον οποίο ζημιώθηκα τα πάντα, και θεωρώ ότι είναι σκύβαλα για να κερδίσω το Χριστό και να βρεθώ σ’ Αυτόν, μη έχοντας δική μου δικαιοσύνη, αυτήν από το νόμο, αλλά εκείνη δια μέσου της πίστης του Χριστού, τη δικαιοσύνη αυτή από τον Θεό διαμέσου της πίστης» (Φιλιππησίους 3:7-9).
Αγαπητέ μας φίλε, πόσο ευτυχισμένος θα είσαι όταν ζητήσεις Χάρη από το Θεό να μπορείς να πεις κι εσύ μαζί με τον απόστολο Παύλο: «Θεωρώ όλα τα κατορθώματά μου σκύβαλα και καυχώμαι για τον Χριστό».

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ