Πρόσφατα πέθανε μια φίλη μου, την οποίαν αγαπούσα πάρα πολύ. Η απορία μου είναι αν οι νεκροί ξεχνούν τα αγαπητά τους πρόσωπα.
Σχετικά με αυτό το θέμα η Βίβλος σιωπά. Δεν μας λέει αν αυτοί που φεύγουν όχι πιστοί
εξακολουθούν να θυμούνται τα αγαπητά τους πρόσωπα. Ο Ιησούς αναφέρει μια ιστορία στο
Λουκά 16: 19-31. Περιγράφει κάποιον νεκρό ο οποίος θυμάται τα άπιστα αδέλφια του και
παρακαλεί γι ́ αυτά. Διαβάστε την τραγική ιστορία αυτού του ανθρώπου. Από την άλλη πλευρά
ξέρουμε ότι αυτοί που φεύγουν εν Κυρίω είναι απαλλαγμένοι από κάθε είδους γήινου φόβου. Ο Θεός είναι ένας ελεήμων Θεός και επιτρέπει οι εν Κυρίω αποθανόντες να μη θυμούνται πράγματα τα οποία θα επηρεάσουν την χαρά τους. Υπάρχουν πολλοί λόγοι να είσαι χριστιανός. Σ ́ αυτή την ζωή έχεις την παρουσία και την παρηγοριά του Θεού κατά την διάρκεια των δοκιμασιών αυτής της ζωής. Όταν αντιμετωπίζουμε την αιωνιότητα,
ξέρουμε ότι οι αμαρτίες μας έχουν συγχωρηθεί και ο Ιησούς Χριστός είναι έτοιμος να μας δεχθεί.
«Διότι στενοχωρούμαι υπό των δύο, έχων μεν την επιθυμίαν να αναχωρήσω και να είμαι με τον Χριστόν· διότι είναι πολύ πλέον καλήτερον» (Φιλ. α ́ 23). Το εδάφιο αυτό μας λέει καθαρά ότι, «να είσαι με τον Χριστό είναι πολύ καλλίτερα».