Συχνά ο Θεός μας καλεί μέσω της σιωπής Του

0
436

Ήμουν πάστορας σε μια περιοχή με πολλά ανθρακωρυχεία. Μια μέρα άκουσα ότι ένας εργάτης είχε ένα σοβαρό ατύχημα. Έπρεπε το υπόλοιπο της ζωής του να το περάσει στην αναπηρική καρέκλα. Τρομερό! Τον επισκέφθηκα. Ήταν μια από τις δυσκολότερες επισκέψεις της ζωής μου.
Το δωμάτιό του ήταν γεμάτο από συναδέλφους του. Mπουκάλες με αλκοόλ επάνω στο τραπέζι. Μόλις με βλέπει ο ανάπηρος με χαιρετά με δυνατή φωνή! « Μαύρε κόκκορα, φύγε! Πού ήταν ο Θεός σου όταν έπεσε η μεγάλη η πέτρα και τραυμάτισε την σπονδυλική στήλη;»
Επακολούθησαν τρομερές βλαστήμιες. Η ατμόσφαιρα στο δωμάτιο θύμιζε κόλαση. Βγήκα έξω, γύρισα σπίτι μου. Μια εβδομάδα αργότερα στην ιδιαίτερη ώρα που είχα για τους άνδρες, ανοίγει η πόρτα και το καρότσι του φίλου μου οδηγείται στην αίθουσα. Το θέμα μου εκείνο το βράδυ ήταν: «Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο όχι για να περάσει ωραία εδώ κάτω στην γη, ώστε έδωσε τον Υιό αυτού τον μονογενή… ώστε όλοι που θα πιστέψουν σ΄ Αυτόν να μη χαθούν, αλλά να έχουν ζωή αιώνια»
Ο φίλος μας άκουγε προσεχτικά! Πρώτη φορά άκουγε για τον Ιησού! Περίπου τρεις μήνες μετά ήταν παιδί του Θεού. Όλα είχαν γίνει νέα στη ζωή του. Οι βλαστήμιες μεταβλήθηκαν σε ύμνους. Οι παλιοί φίλοι απομακρύνθηκαν. Απέκτησε καινούργιους. Εκεί που ήταν ποτά, βρίσκεται τώρα η Βίβλος. Πριν πεθάνει τον επισκέφθηκα. «Amsel », τον ρωτάω. «Πως πας;» «Από τότε που η ζωή μου ανήκει στον Ιησού, από τότε που έχω συγχώρηση αμαρτιών, από τότε που είμαι παιδί του Θεού, από τότε ο ουρανός ήλθε στην ζωή μου. Πως να το πω. Από τότε γιορτάζω κάθε μέρα Χριστούγεννα!
Πάστορα Busch, το αισθάνομαι, γρήγορα φεύγω για την ουράνια πατρίδα. Όταν θα σταθώ μπροστά στο θρόνο του Θεού, θα πέσω στα πόδια του και θα τον ευχαριστήσω που μου έσπασε την σπονδυλική μου στήλη. Αν δεν το είχε επιτρέψει αυτό, εγώ θα συνέχιζα να ζω, άθεος, ελεεινός. Γι΄ αυτό θέλω ιδιαίτερα να τον ευχαριστήσω. Είναι καλύτερα να είσαι ανάπηρος αλλά παιδί του Θεού, παρά υγιής να καταλήξεις στην κόλαση. Αυτά τα λόγια του δεν θα τα ξεχάσω ποτέ.
Βλέπετε; Δεν θα πρέπει στις δυσκολίες να ρωτάμε γιατί; Αλλά: προς τι; πιστεύω τα προβλήματα, τις αντιξοότητες και ό,τι άλλο αρνητικό συμβαίνει στην ζωή μας, τα επιτρέπει ο Θεός για να μας αναγκάσει να επιστρέψουμε σ΄ Αυτόν, ακριβώς όπως ο άσωτος γιος. Μ΄ αρέσει να ψέλνω τον ύμνο: « Έλκυσέ με Πατέρα, στον Υιό, για να με ελκύσει ο Υιός προς Εσέ, είθε το Πνεύμα σου να κατοικεί στην καρδιά μου και να δοξάζει το πνεύμα μου και τις σκέψεις μου, να αισθάνομαι την ειρήνη Του και η καρδιά μου να πλημμυρίζει από ευγνωμοσύνη για σένα »
Είθε και εσείς να μπορείτε από καρδιάς να ψάλετε αυτόν τον ύμνο!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ