Μοναξιά

0
156

Μια αξιοσημείωτη πραγματικότητα της εποχής μας είναι ότι οι άνθρωποι ποτέ δεν ήταν τόσο μόνοι όσο σήμερα. Παρά το ότι ποτέ δεν κατοικούσαμε ο ένας τόσο κοντά στον άλλο όσο σήμερα. Ένας δεκαεξάχρονος νέος μου είπε κάποτε: «δεν έχω κανέναν!» Έχεις τον πατέρα σου, του απαντώ. «Άχ, αυτός έρχεται στις πέντε η ώρα από την δουλειά, του κάνει μερικές παρατηρήσεις, τρώει και εξαφανίζεται πάλι»
Και η μητέρα σου; «Αυτή είναι τόσο πολύ απασχολημένη! Δεν έχει καιρό για μένα.»
Και αυτή τη μοναξιά δεν την αισθάνονται μόνον τα παιδιά. Πολλές σύζυγοι αισθάνονται απερίγραπτα μόνες δίπλα στους συζύγους τους. Το ίδιο και οι σύζυγοι! Ο άνδρας δεν έχει ιδέα τι απασχολεί την γυναίκα του, και η γυναίκα δεν γνωρίζει τους προβληματισμούς του συζύγου. Και αυτό λέγεται ζευγάρι! Έτσι καταντήσαμε μόνοι μεταξύ πολλών! Ο άνθρωπος ψάχνει απεγνωσμένα να λυτρωθεί από την μοναξιά του. Αυτή η αναζήτηση για συντροφιά οδήγησε τον άνθρωπο σε κακή χρήση σεξουλικότητας. Και οι άνθρωποι κατάργησαν τα όρια: Ο δεκαπεντάχρονος ψάχνει για φιλενάδα που θα τον ελευθερώσει από την μοναξιά του. Ο σύζυγος, χωρίς ψυχική επαφή με την γυναίκα του, βρίσκει τη λύση στη γραμματέα. Ο σπουδαστής βρίσκει καταφύγιο στη φοιτήτρια. Έτσι, η μοναξιά οδήγησε τον άνθρωπο στη μη ελεγχόμενη σεξουαλική ζωή, σε μια ζωή χωρίς φραγμούς και σύνορα.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ